ตอนที่ 5237 ไว้ชีวิต

"อะไรนะ?" หูหม่าซือเงยหน้า สีหน้าของเขาแดงก่ำ "พูดอีกที จะบอกว่าวิญญาณของคนตระกูลข้ายังอยู่งั้นเหรอ"

เย่าหวูจื่อพยักหน้าช้าๆ "น่าจะเป็นอย่างนั้น ตำหนักวิถีมารใช้ศาสตร์มืดที่สามารถหลอมวิญญาณที่ถูกชิงมาให้กลายเป็นพลังของตัวเองได้"

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ "พวกมันเก็บเกี่ยววิญญาณของคนตระกูลหูหม่ามากเกินไปจนใช้ไม่หมดในคราวเดียว วิญญาณบางดวงยังคงถูกจองจำ รอคอยอย่างทุกข์ทรมาน"

เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำตาก็ไหลอาบใบหน้าของหูหม่าซือ ราวกับหยาดฝนที่โปรยปรายลงสู่พื้นดิน "ขอบคุณสวรรค์... หากวิญญาณยังอยู่ พวกเขาก็ยังกลับมาเกิดใหม่ได้"

เฉินผิงวางมือลงบนไหล่ของหูหม่าซือ "ผมสัญญากับคุณไว้แล้ว เราจะปลดปล่อยวิญญาณเหล่านั้นและมอบความสงบกลับคืนให้ตระกูล"

เย่าหวูจื่อกระแอม “ข้าช่วยได้ ข้าจะถามน้องชายเรื่องตำแหน่งของวิญญาณคนตระกูลหูหม่า ตำหนักวิถีมารมีสายทุกหนทุกแห่ง หากไม่มีคนในช่วย พวกเจ้าจะไม่มีวันหาเจอ”

ตราบใดที่พวกเขายังต้องการ ข้า ข้า ก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

สายตาของเฉินผิงเปลี่ยนเป็นเย็นชา “งั้นผมจะไม่ฆ่าคุณ แค่ตอนนี้ ถ้ากล้าทรยศเรา วิญญาณจะถูกทำลายจนสิ้นซาก”

เย่าหวูจื่อทรุดตัวลงคุกเข่า โขกหน้าผากกระแทกกับพื้นกระเบื้อง “ไม่บังอาจ ข้าจะช่วยเผยความจริง ไม่ทำเกินไปกว่านั้น”

เหงื่อซึมเต็มหลังของเขา ทว่าประกายแห่งความโล่งใจปรากฎในแววตา

หูหม่าซือกัดฟัน สายตาเคียดแค้นขณะที่เขาจ้องมองหยูเยว่ องค์หญิงมารตัวสั่นเทาอยู่ข้างพ่อของเธอ เขาก้าวเข้าไป หยูเยว่หน้าซีด หลบหลังร่างเย่าหวูจื่อ

“ท่านพ่อ ช่วยข้าด้วย!” เธอร้องออกมา เสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว