ตอนที่ 5252 พลังอันน่าสะพรึง

“แปลก หนานป้าเถียนหายไปไหน” หูหม่าซือพึมพำพลางลูบเคราบางๆ “คงไม่ได้ทิ้งเราไปแล้วหรอกนะ”

“ไม่หรอก” เฉินผิงตอบเสียงเบาแต่หนักแน่น “ถ้าเขาติดธุระก็ช่างเถอะ พวกเราไปเลยก็แล้วกัน”

เขาเชื่อมั่นในความภักดีของหนานป้าเถียน

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว พวกเขาก็มุ่งตรงไปยังทางเข้ามืดๆ ของหุบเขาลมดำ

หุบเขาลมดำราวกับหลุดมาจากโลกอื่น พายุสีดำดุจหมึกพัดผ่านภูเขา พัดพาทรายละเอียดสีดำสนิทกระทบกับหิน เสียงลมดั่งประสานของวิญญาณทุกข์ทรมาน

ด้านข้างทางเข้ามีรูปปั้นสีดำสนิทคู่หนึ่งตั้งตระหง่าน สูงเท่าตึกสิบชั้น สลักเป็นรูปยักษ์คำราม เปลวไฟสีเขียวลุกโชนในเบ้าตา จ้องมองผู้บุกรุกทุกคนดุจนักล่า บนตัวมีคราบเลือดแห้งกรัง ปากอ้าเห็นคมเขี้ยวเหล็ก

เบื้องล่างคือกำแพงหินสูงชัน สายลมที่พัดผ่านรอยแยกส่งเสียงคำรามของสัตว์ร้าย เพดานเมฆเบื้องบนหนาทึบและมีแสงเพียงเล็กน้อยที่ส่องผ่านได้

ทันใดนั้นปราณสัมผัสของเฉินผิงก็ตื่นขึ้น เขาได้กลิ่นเลือดข้นเหนียว รัศมีมารพัดพามาพร้อมกลิ่นนั้น หลอมรวมเป็นหมอกสีแดงที่ลอยล่องอยู่ท่ามกลางโขดหิน

ไม่มีหญ้าสักต้นเหลือรอดบนผืนดิน มีเพียงดินร่วนที่ดำคล้ำดุจถ่าน ทุกย่างก้าวย่างจะเห็นเศษกระดูกสีขาวและน่าขนลุก ราวกับพื้นดินยังจดจำเสียงกรีดร้องของเหยื่อได้