ตอนที่ 5279 เร่งการประลอง

ลึกลงไปในตัวเขา พลังวิญญาณเดือดพล่านรุนแรง กระบี่พิฆาตมังกรในมือโต้ตอบด้วยการสั่นเบาๆ กระหายที่จะทำลายล้าง

“เข้ามาเลย!” เขาตะโกน น้ำเสียงแฝงพลังหนักแน่น

เขาเลิกตั้งท่าป้องกันและรวบรวมจิตดาบทั้งหมด อัดใส่กระบี่พิฆาตมังกรที่กำลังรออยู่

แสงสีทองสว่างวาบตามใบดาบ ราวกับดวงตะวันจะผุดออกมาจากกระบี่

“พิฆาตมังกร!” เขาตะโกน เสียงก้องกังวานราวกับคำพิพากษา

เสียงคำรามอันเรียบง่าย แต่แฝงไว้ด้วยรัศมีที่ทำลายภูเขาได้

แสงสีทองเส้นเล็กพุ่งออกมาจากปลายกระบี่ ถึงจะเล็กแต่ภายในแฝงด้วยพลังอันเฉียบคม ราวกับกระบี่ที่ถูกตีขึ้นตั้งแต่บรรพกาล พุ่งตรงไปยังพลังดาบสีน้ำเงินสูงตระหง่าน

ตูม! การปะทะสั่นสะเทือนไปทั่ว

แสงสีทองปะทะกับสีน้ำเงินราวกับจะผ่าสวรรค์ออกจากกัน แสงส่องประกายเจิดจ้า เสียงคำรามดังกึกก้อง

คลื่นกระแทกรุนแรงซัดออกมาจากสนามประลอง แต่ก็ถูกวงแหวนอาคมกั้นพลังวิญญาณกลืนกินและปกป้องผู้ชมไว้

เมื่อแสงจ้าสลัวลง ภาพบนสนามประลองก็ทำให้ทุกคนที่เห็นตะลึง

ดาบทลายจันทร์ของหลี่หานเจียงแตกสลาย อัญมณีสามชิ้นบนดาบชีซิ่งแตกร้าว เขาถอยหลังไปหลายสิบก้าว ใบหน้าไร้สีเลือด และริมฝีปากซีดขาว

เฉินผิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม กระบี่พิฆาตมังกรตั้งมั่น เขาเป็นต้นสนยืนโดดเดี่ยวหลังพายุโหมกระหน่ำ แม้ลมหายใจจะหอบอย่างเห็นได้ชัด

ความเงียบเข้าปกคลุม เงียบสนิท

จากนั้น ราวกับความเงียบสลายหายไป รอบสนามประลองเกิดเสียงโห่ร้องดังสนั่น ดังกว่าช่วงใดๆ ก่อนหน้านี้

“ทำได้แล้ว! เฉินผิงชนะ!” เสียงโห่ร้องด้วยความยินดีระคนเหลือเชื่อ

“ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียนพเนจรระดับแปดโค่นขั้นเซียนโลการะดับห้าได้ ปาฏิหาริย์ชัดๆ!” ใครบางคนตะโกนเสียงดัง

“ตัดสินให้เฉินผิงชนะได้แล้ว!” อีกคนเรียกร้อง กำหมัดชูขึ้นท้องฟ้า

หลิงเสวี่ยและคนอื่นๆ บนที่นั่งข้างเวทีกอดกันแน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม หูหม่าซือกระโดดขึ้นพร้อมตะโกน “ต้องแบบนี้สิเฉินผิง!”

ดวงตาของม่อเฉินเป็นประกาย เขาพึมพำกับตัวเอง “สำนักดาบยังมีความหวัง”