ตอนที่ 5284 ป้ายสีเฉินผิง

ม่อเฉินเปิดเสื้อคลุมที่ขาดวิ่นของเฉินผิง แสงส่องลงมาบนบาดแผลที่ลึกจนถึงกระดูกใต้กล้ามเนื้อที่ฉีกขาด ลมหายใจของเขาสะดุด และความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่ว “จ้าวจิงเฟิงไร้ยางอายนัก!”

เฉินผิงตอบด้วยรอยยิ้มที่สงบเยือกเย็น “หนักกว่านี้ผมก็เจอมาแล้ว แค่นี้จบชีวิตผมไม่ได้หรอก”

หลิงเสวี่ยจ้องมองเขาด้วยสายตาตำหนิพลางใช้น้ำพุวิญญาณซับแผล มือของเธอสั่นเทา “หนักกว่านี้ก็เจอมาแล้วงั้นเหรอ? รู้ไหมว่าเจ้าเกือบตาย? ถ้าฉินหลี่ลงมือจะไม่มีใครหยุดเขาได้!”

หูหม่าซือยืนข้างเฉินผิง ดวงตาเป็นประกายด้วยความชื่นชม “เฉินผิง เจ้ามันร้ายกาจ! มังกรเหินเวหาสุดยอดไปเลย! ตอนที่เจ้าผ่าไอ้เด็กเวรนั่นเป็นสองซีก ข้าแทบจะกระโดดโลดเต้น!”

ขณะที่ม่อเฉินทายาลงบนแผล เขาก็เตือนด้วยเสียงที่เบาลง “เคหาสน์ดาบศักดิ์สิทธิ์จะไม่ลืมความอัปยศครั้งนี้ โดยเฉพาะฉินหลี่ ออกไปจากเมืองเจี่ยนเชิงซะ ไปก่อนที่พวกมันจะมาหาเจ้าอีกครั้ง”

เฉินผิงพยักหน้าอย่างใจเย็น “หลังรับรางวัลงานประลองดาบ เราจะไปทันที”

ความจริงคือแม้ม่อเฉินจะไม่เตือน เฉินผิงกับหูหม่าซือก็วางแผนจะออกจากเมืองไปตามหาสำนักย่อยของตำหนักวิถีมารอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินเรื่องรางวัล ดวงตาของหลิงเสวี่ยก็เป็นประกายราวกับดวงดาว “ได้ยินว่าผู้ชนะเลิศจะได้รับยาดวงใจดาบ และจะได้ฝึกวิชาจากเสียงสะท้อนในถ้ำหมื่นดาบสามวันเต็ม!”

“ยาดวงใจดาบ?” เฉินผิงเลิกคิ้ว “มันทำอะไรได้?”

“มันควบคุมจิตดาบได้” หลิงเสวี่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงเกรงขาม

เฉินผิงเหลือบมองม่อเฉินด้วยแววตาเหลือเชื่อ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามียาที่สามารถลับคมสิ่งที่จับต้องไม่ได้อย่างจิตดาบ

“เป็นความจริง” ม่อเฉินกล่าว ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “หากได้ยานั่น โล่จิตดาบจะสลายและเกิดใหม่เป็นอาณาเขตดาบที่แท้จริง และจากนั้นพลังของเจ้าจะพุ่งพล่านจนเพิ่มระดับมากกว่าหนึ่งขั้น”

เฉินผิงชักอยากรู้อยากเห็น “แล้วถ้ำหมื่นดาบล่ะ?”

“ถ้ำนั้น-“ ม่อเฉินเริ่มพูด แต่เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ขัดจังหวะเขา