ตอนที่ 5287 ทลายกำแพง

บางครั้งเขาจะแทงหลอกอย่างทื่อๆ แต่คมกระบี่กลับโค้งงออย่างแนบเนียนและแทงทะลุกะโหลกของโครงกระดูกหลายตัวในคราวเดียว บางจังหวะพลังดาบของเขาจะฟันลงมาราวกับภูเขา บดขยี้โครงกระดูกให้เป็นผุยผง

จิตดาบที่ถูกขัดเกลาด้วยการสังหารและรัศมีมารเริ่มดุร้ายยิ่งขึ้น ราวกับว่าเขากำลังเพิ่มพลังโดยใช้จิตดาบ

ม่อเฉินและคนอื่นๆ ที่อยู่ภายนอกจ้องมอง ริมฝีปากเผยอด้วยความเหลือเชื่อ

“เขาบำเพ็ญเพียรด้วยการกลืนกินรัศมีมารงั้นหรือ?”

หลิงเสวี่ยปิดปากด้วยความตกใจ “เป็นไปไม่ได้! รัศมีมารคือพลังหยิน ถ้าพลาดครั้งเดียวเขาแย่แน่!”

แววตาของม่อเฉินตระหนักได้ เขาพึมพำ “อ้อ แบบนี้เอง... จิตดาบของเขามีพลังมังกรอันแข็งแกร่ง อีกทั้งยังเป็นพลังหยาง สามารถกลบรัศมีมารและพลังหยินได้ และเขากำลังซึมซับคัมภีร์ของปรมาจารย์ดาบ บางทีจิตสังหารของสุสานดาบอาจเป็นสิ่งที่เขาต้องการพอดี!”

พื้นดินสั่นสะเทือนหนักขึ้น โครงกระดูกยักษ์สูงเกือบสามสิบฟุตผุดขึ้นมาจากข้างใต้และยืนขึ้น

มันสวมชุดเกราะขาดรุ่งริ่ง กำดาบใหญ่ขึ้นสนิมไว้แน่น รัศมีรอบตัวเด่นชัดจนมองเห็นได้ ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับยอดฝีมือ

มันยกดาบใหญ่เล่มนั้นขึ้นด้วยเสียงคำรามดังกึกก้อง และฟาดลงมาตรงหน้าเฉินผิง

เฉินผิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาเยือกเย็น

เขาสูดหายใจเข้า รัศมีมารและพลังวิญญาณของเขาถูกขัดเกลาอย่างสมบูรณ์แบบ แสงสีทองของกระบี่พิฆาตมังกรมีเส้นสีดำละเอียดอ่อนตามขอบคม

“แกจะเป็นบันไดให้ฉันเหยียบขึ้นไป”

เขากระโจนขึ้น คนและดาบผสานกันเป็นเส้นสีทองและสีดำ พุ่งตรงไปยังดาบใหญ่ของโครงกระดูก

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วสุสาน

แสงสีทองปนดำพุ่งเข้าใส่ดาบขึ้นสนิมของโครงกระดูกยักษ์ ภายในอาณาเขตดาบ เสียงปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว

แสงสีทองของกระบี่พิฆาตมังกรฟาดฟันพลังสีดำของดาบขึ้นสนิม ประกายไฟพุ่งกระจายไปทุกทิศทาง

กระแสพลังแล่นมาตามกระบี่ แขนของเฉินผิงชาไปหมด หากปราศจากพลังวิญญาณและรัศมีมารในตัว การโจมตีเพียงครั้งเดียวคงปัดอาวุธออกจากมือของเขาได้

แข็งแกร่งอะไรขนาดนี้ ! เฉินผิงประหลาดใจ