ตอนที่ 5293 กระบี่ฟาดฟัน

“รนหาที่แท้ๆ” เสียงของเฉินผิงดังผ่านหมอกพิษ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า

แค่ขั้นเซียนระดับห้าแต่กลับกล้าท้าทายฉัน แค่คิดเฉินผิงก็แทบจะหัวเราะ

เขาเผชิญหน้ากับงูตะขาบโดยไม่กระพริบตา กระบี่พิฆาตมังกรตวัด ปลดปล่อยกระบี่แสงนับร้อยออกมา พุ่งเข้าหาอสรพิษราวกับฝนดาวตก

ร่างของงูตะขาบแตกสลายกลางอากาศ กระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยลงสู่พื้น เลือดสีดำเหม็นเน่ากระเด็นไปทั่วพงหญ้าพิษ สัมผัสของมันกัดกร่อนจนแม้แต่หญ้าพิษก็ยังถูกละลายควันพวยพุ่ง

“บังอาจ! กล้าดียังไงฆ่างูตะขาบของข้า!” ดวงตาข้างเดียวของผู้อาวุโสเฉอปูดโปน มือของเขากำแน่นจนซีดขาวด้วยความโกรธ

เซียนพเนจรระดับเก้าสังหารสัตว์อสูรที่เขาอุตส่าห์ชุบเลี้ยงมานาน ผู้อาวุโสเฉอคับแค้นใจยิ่ง ทั้งที่งูตะขาบอยู่ที่ขั้นเซียนโลการะดับห้า น้อยคนนักกล้าจะยุ่งกับมัน

เขาทุบอกตัวเองอย่างแรง ผู้อาวุโสเฉอคายโลหิตสีเขียวอ่อนลงบนพื้นดิน

ของเหลวคืบคลานราวกับมีจิตใจของตัวเอง ทันใดนั้นตะขาบเหล็กไหลที่ถูกยาควันกำมะถันของหูหม่าซือแผดเผาก็ฟื้นคืนชีพ ร่างกายของพวกมันใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า เปลือกหุ้มตัวเปล่งประกายสีแดงเข้ม

“กองทัพสัตว์พิษ ฆ่าพวกมันให้หมด!” เขาคำรามพร้อมใช้มือสร้างผนึกอย่างบ้าคลั่ง

ราวกับได้ยินคำสั่ง กองทัพตะขาบเหล็กไหลขยับขานับร้อย โถมเข้าใส่เฉินผิงราวกับคลื่น

“เขาใช้แก่นโลหิตทำให้พวกมันคลุ้มคลั่ง!” หูหม่าซือหน้าซีดด้วยความหวาดหวั่น

ดาบยาวของม่อเฉินควงป็นรัศมีสีเงิน บดขยี้ตะขาบที่พุ่งใส่หูหม่าซือจนกลายเป็นผงโลหะ “เฉินผิง รีบจัดการพวกมันเร็ว!”

แทนที่จะตกใจ ริมฝีปากของเฉินผิงกลับเผยรอยยิ้ม

เขายกกระบี่พิฆาตมังกรขึ้น แสงสีทองและรัศมีมารสถิตรอบคมกระบี่ พันกันเป็นเกลียวและกระพริบเป็นจังหวะ

“กล้าใช้แมลงต่ำต้อยกับฉันเหรอ?”

ทันใดนั้นเขาก็หายวับไป เร็วเกินกว่าที่ใครจะมองทัน

พลังสีทองและสีดำที่ประสานกันปะทุขึ้นกลางฝูงตะขาบเหล็กไหล พายุพลังทำลายล้างพวกมันแตกกระเจิง

ไม่ใช่แสงธรรมดา แต่เป็นอาณาเขตดาบของเฉินผิงที่ขับเคลื่อนด้วยพลังวิญญาณของขั้นเซียนพเนจรระดับเก้า

ภายในทุ่งสังหารขนาดเล็ก ความรู้จากสุสานดาบผสานกับรัศมีมารของเขา ก่อให้เกิดอาณาเขตดาบที่เปี่ยมด้วยจิตสังหาร

เมื่อฝนแห่งแสงโปรยปราย เปลือกอันแข็งแกร่งของตะขาบกลับยับยู่ยี่ราวกับแผ่นหนังเปียกๆ ของเหลวสีเขียวผสานกับรัศมีสีดำ ก่อนที่จะถูกบดขยี้สิ้นซากด้วยพลังแห่งอาณาเขตดาบ