ตอนที่ 530 ไม่มีใครที่จะออกไปได้

“นั่นขึ้นอยู่กับว่าคุณจะเชื่อหรือเปล่า ถ้าคุณเชื่อเรื่องนี้ก็เป็นจริงและถ้าคุณไม่เชื่อเรื่องนี้ก็เป็นเท็จ อาตมาเพียงแค่อ่านคำทำนายตามแท่งไม้ไผ่เท่านั้น ไม่จำเป็นที่คุณจะต้องโกรธเคืองคุณเซิน อาตมาสามารถอธิบายให้คุณฟังช้าๆ ได้ถ้าหากว่าคุณไม่เชื่อ”

พระอาจารย์หันหน้าไปหาลูกศิษย์ที่ยืนอยู่ข้างๆ “ให้ทุกคนออกไป วันนี้พอแค่นี้”

ลูกศิษย์สองคนรีบบอกให้ทุกคนที่ยืนเข้าแถวรออยู่กลับไปหลังจากนั้นจึงปิดประตูอาราม

ไป๋จ่านถังเริ่มจะหงุดหงิด เขาเหลือบมองพระอาจารย์แล้วขมวดคิ้ว

“เมิ่งเฉินเราไปกันเถอะ เขาต้องโกหกคุณอยู่แน่ นี่เป็นกลลวง”

“ฉันจะทำลายที่นี่ถ้าเขาไม่อธิบายให้ฉันฟัง เขากล้าดียังไงมาแช่งให้พ่อของฉันตาย!”

เซินเมิ่งเฉินก้มหน้าลงแล้วพูดต่อว่า “อธิบายมาสิคะ ท่านก็รู้ว่าผลมันจะเป็นยังไงถ้าท่านไม่อธิบายให้กระจ่าง”

“คุณเซิน เคราะห์กรรมของคุณมาถึงแล้ว”

พระอาจารย์ส่งรอยยิ้มชั่วร้ายไปให้เธอ

”อะไรนะ? เธอชะงักตัวแข็งทื่อสับสนกับการเปลี่ยนแปลงของเขา

ก่อนที่เธอจะทันได้โต้ตอบ พระอาจารย์ก็กระแทกฝ่ามือเข้าใส่เซินเมิ่งเฉิน

เธอตกตะลึงที่ถูกจู่โจมกะทันหันทำให้เธอหลบฝ่ามือนั้นไม่ทัน แต่ไป๋จ่านถังซึ่งนั่งดูอยู่ข้างๆ ตลอดเวลานั้นเขาเตรียมตัวไว้อยู่แล้ว เขาเหวี่ยงขาแตะเข้าที่ข้อมือของพระอาจารย์ป้องกันการโจมตีนั้น หลังจากนั้นก็ดึงเซินเมิ่งเฉินวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว “เมิ่งเฉิน ไปเร็ว!”

เซินเมิ่งเฉินยังคงตกตะลึง เธอคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ พระอาจารย์ก็จะทำร้ายเธออย่างไม่คาดฝัน ตระกูลเซินเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลที่เมืองไป่ไห่ เธอไม่คาดคิดว่าคนที่รู้จักตัวตนของเธอจะกล้าจู่โจมทำร้ายเธอ

“ในเมื่อพวกคุณมาอยู่ที่นี่แล้วก็อย่าคิดว่าจะได้ออกไป”

พระอาจารย์กระโดดลอยตัวขึ้นไปบนอากาศแล้วปล่อยหมัดพุ่งเข้าใส่ไป๋จ่านถัง

แม้ว่าเขาจะพยายามป้องกันการโจมตีอย่างเต็มที่ แต่พลังของหมัดนั้นก็ยังทำให้ไป๋จ่านถังกระเด็นไปกระแทกเข้ากับผนังด้านหลัง

“ไป๋จ่านถัง!” เซินเมิ่งเฉินตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้าไปหาเขาด้วยความเป็นห่วง

พระอาจารย์คลี่ยิ้มเย็นชาเดินเข้าไปหาเซินเมิ่งเฉินช้าๆ เมื่อเธอเห็นเขาเดินเข้ามาจึงจ้องเขาด้วยสายตาหวาดกลัว “แกต้องการอะไร? เซินเตี้ยนซานคือพ่อของฉัน ถ้าแกแตะต้องฉันเขาจะต้องฆ่าแกแน่”