ตอนที่ 5308 โทสะของเฉินผิง

“ไปให้พ้น!”

หลิงเสวี่ยฝืนแรงเฮือกสุดท้ายผลักเขา แต่ฉินเฟิงกลับคว้าข้อมือเธอไว้ได้ สัมผัสนั้นทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน ยาที่เขาใช้กับเธอกำลังควบคุมร่าง

เสียงหัวเราะของฉินเฟิงดังขึ้นเบาๆ “ฮ่าๆ ยาออกฤทธิ์แล้ว! ไม่ต้องรีบร้อนยอดรัก ข้าจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”

เขากำลังจะโอบกอดหลิงเสวี่ยไว้ในอ้อมแขน ดาบสีทองก็ผ่าลงมาราวสายฟ้า

ฉับ!

เลือดสาดกระจาย แขนข้างหนึ่งของฉินเฟิงถูกตัดขาด

“อ๊าก!”

เสียงโหยหวนของเขาดังไปทั่วฟ้า ฉินเฟิงจ้องมองแขนที่ถูกตัดขาดอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เฉินผิงยืนอยู่ข้างหลังเขา ร่างเปื้อนเลือดราวกับเทพโลหิตจากขุมนรก

เขาใช้พลังแทบทั้งหมดไปกับดาบนั้น เจตจำนงสังหารของเขาไม่ได้ลดลงเลย

“ก็บอกแล้ว ถ้าแตะต้องเธอ แกตาย!”

ฉินเฟิงตัวสั่น จ้องมองแผลตรงที่แขนของเขาเคยอยู่ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเกลียดชัง “ข้าจะฆ่าเจ้า!”

เขาใช้มือข้างที่เหลือจับด้ามดาบ ปลดปล่อยปราณดาบเย็นที่แช่แข็งพื้นให้เป็นลานน้ำแข็ง

เฉินผิงไม่สนต่อให้เขาต้องตาย เขาเหยียบลงบนทุ่งน้ำแข็ง แต่ละก้าวย่างทิ้งรอยไหม้เกรียม ขณะที่ปราณอัคคีในตัวเขาพุ่งทะยาน

ฉินเฟิงคำราม “คิดว่าข้าเป็นคนเดิมที่เจ้าเผชิญหน้าเมื่อสามวันก่อนหรือ? ท่านพ่อมอบวิชาดาบธารน้ำแข็งให้ข้า! ข้าจะสับเจ้าให้เป็นชิ้นๆ!” เขาเร่งพลังของดาบน้ำแข็งจนถึงจุดสูงสุด ศรน้ำแข็งกระหน่ำยิงใส่เฉินผิงราวกับพายุคลั่งอันหนาวเหน็บ

เฉินผิงไม่หลบ กระบี่พิฆาตมังกรสั่นไหว สร้างโล่ที่ประกอบด้วยเปลวเพลิงสีแดงเข้มและสีดำขึ้นมา ปราณอัคคีหลอมรวมเป็นโล่อันทรงพลัง ศรน้ำแข็งทุกดอกที่พุ่งเข้าใส่ส่งเสียงฟู่ออกมา ก่อนจะสลายหายไปอย่างไร้พิษสง

ฉินเฟิงเสียงสั่น “เป็นไปไม่ได้!”

ว่ากันว่าวิชาดาบธารน้ำแข็งแช่แข็งพลังวิญญาณของเซียนโลกาได้ แต่กลับไร้พิษสงต่อเฉินผิง