ตอนที่ 5333 ถูกดูดพลังไปแล้ว

“เฉินผิง กำแหงเกินไปแล้ว!” เย่าหวูจื่อคำราม ดวงตามีประกายบ้าคลั่ง

เขารู้ว่าความตายกำลังใกล้เข้ามา เขาคำรามและผลาญแก่นโลหิตของตัวเอง พลังสีดำระเบิดออก รัศมีขยายจนอากาศสั่นสะเทือน

ดาบกระดูกขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมสิบห้าเมตร สร้างร่องรอยปราณมารขณะที่ฟันเข้าหาเฉินผิงเป็นวงกว้าง

ท้องฟ้ามืดมิดเมื่อดาบฟาดฟัน ราวกับมิติถูกปราณมารกลืนกิน

สายตาของเฉินผิงแข็งกร้าว “วิชาต่ำต้อยเช่นนี้ ยังจะกล้าเอามาใช้อีกหรือ?”

พลังมังกรพุ่งพล่านไปทั่วร่าง เปลวเพลิงบนกระบี่พิฆาตมังกรลุกไหม้รุนแรง

“มังกรเพลิงทะยาน!” เขาคำรามและพุ่งเข้าไป

มังกรไฟบินออกจากกระบี่ ปากอ้ากว้าง กลืนกินปราณมารของเย่าหวูจื่อ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ดาบกระดูกยักษ์

เปรี้ยง !

ดาบหักเป็นสองท่อน รอยหักไหม้เป็นสีดำสนิท

มังกรไฟไม่หยุด มันพุ่งเข้าใส่อกของเย่าหวูจื่อราวกับดาวตก

ละอองเลือดสีดำกระจายไปทั่วพื้น

ตรงจุดที่เลือดหยดลงมา เศษกระดูกจะส่งเสียงฟู่และยุบลงเป็นหลุมเมื่อถูกคราบเลือดกัดกร่อน

เย่าหวูจื่อลอยละลิ่วเหมือนว่าวสายขาด พุ่งชนหน้าผาหินอย่างแรงก่อนจะไถลลงพื้น รัศมีแผ่วเบา พลังชีวิตเลือนราง

เฉินผิงก้าวเดินช้าๆ ปลายกระบี่พิฆาตมังกรแตะลำคออีกฝ่าย ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ “บอกมา วิญญาณคนตระกูลหูหม่าที่แกขโมยมาอยู่ที่ไหน?”

เย่าหวูจื่อตัวงอ ไอและพ่นเลือดสีดำไปทั่วพื้นกระเบื้อง ทว่าแม้คางจะเปรอะเลือด ริมฝีปากของเขากลับยิ้มอย่างสะใจ น้ำเสียงแหบพร่าเหมือนคนเสียสติ “วิญญาณถูกดูดพลังไปตั้งนานแล้ว ถูกกลั่นเป็นยาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์ และข้ากินจนหมดเกลี้ยง พวกพ้องของเจ้าจากไปตลอดกาล... ฮ่าๆ! เจ้าจะไม่มีวันได้เจออีก”