ตอนที่ 534 ความไม่ชอบมาพากล

“หยุดพล่ามได้แล้ว พาผมไปหาพวกผู้หญิง ผมจะได้ปล่อยพวกเธอไป” เฉินผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ตกลง” ผู้อาวุโสสามผงกศีรษะเห็นด้วยกับเขา เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเขาจึงรีบนำทางเฉินผิงไปทางด้านหลังของวิหาร

ซู่ชีเม่ากัดฟันแล้วเดินตามพวกเขาไป ในส่วนของไป๋จ่านถัง เขาก็ช่วยพยุงเซินเมิ่งเฉินที่บาดเจ็บเพื่อตามไปเช่นกัน

ด้านหลังวิหารมีหน้าผาขนาดใหญ่ ความสูงตระหง่านของมันทำให้คนรู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่น่าสะพรึงกลัว

ผู้อาวุโสสามเดินเข้าไปยังหน้าผาและเคาะนิ้วลงไปสามครั้ง หลังจากที่เขาทำครบสามครั้งผนังของหน้าผาก็เปิดออกเผยให้เห็นประตูลับบานหนึ่ง

ภายในห้องที่ซ่อนอยู่มีกรงขังขนาดใหญ่ พวกผู้หญิงที่ถูกจับมาถูกขังอยู่ในกรงนั้น ทันทีที่ประตูห้องขังเปิดออกผู้หญิงเหล่านั้นก็ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

เมื่อผู้อาวุโสสามเดินเข้าไปใกล้พวกเธอ เสียงกรีดร้องก็ดังแหวกอากาศออกมา

เฉินผิงเห็นดังนั้น เขาจึงจับคอเสื้อผู้อาวุโสสามเอาไว้พร้อมกับจ้องมองเขาด้วยความขุ่นเคือง

“ไม่ใช่ผมนะ! เฉียนเฟิงบังคับให้ผมทำ” ผู้อาวุโสสามโพล่งออกมาทันทีที่เขาเห็นสายตาของเฉินผิง

เซินเมิ่งเฉินที่ยังคงมึนงงอยู่สะดุ้งตกใจที่ได้เห็นผู้หญิงเหล่านี้ ผู้หญิงพวกนี้แม้ว่าดูแล้วจะมีอายุพอๆ กับเธอ แต่พวกเธอเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งทำให้สภาพดูเหมือนขอทานที่น่าสมเพช

เซินเมิ่งเฉินเดินเข้าไปหาพวกเธอช้าๆ พวกผู้หญิงสังเกตุเห็นว่าเซินเมิ่งเฉินเป็นผู้หญิงเหมือนกัน พวกเธอจึงได้สงบลง

“พวกสัตว์นรก!” เซินเมิ่งเฉินสบถคำด่าพร้อมกับสูดหายใจอย่างแรง ทำไมหุบเขาซีหนานส๋วนเยว่ถึงได้ทำกับพวกเธอแบบนี้?

ด้วยความช่วยเหลือของเซินเมิ่งเฉินที่คอยปลอบใจเหล่าหญิงสาวเคราะห์ร้าย ทำให้การช่วยเหลือพวกเธอจึงเป็นไปอย่างราบรื่น ทันทีที่พวกเธอก้าวออกมาจากกรงขัง พวกเธอต่างก็วิ่งไปคนล่ะทิศทางด้วยความกลัวว่าจะถูกจับไปอีกครั้งหากว่าพวกเธอยังคงอยู่ที่นี่ ก่อนที่เฉินผิงและคนอื่นๆ จะรู้ตัวผู้หญิงกลุ่มนั้นก็หายตัวไปแล้ว

อันที่จริงเฉินผิงตั้งใจว่าจะช่วยส่งพวกเธอกลับบ้าน แต่ในเมื่อทุกคนหายตัวไปแล้วเขาจึงหันเหความสนใจมาที่ผู้อาวุโสสามแทน “พาผมไปยังที่ตั้งของสำนักเดี๋ยวนี้!”

แม้ว่าผู้อาวุโสสามจะลังเลแต่สุดท้ายเขาก็พยักหน้าตกลง