ตอนที่ 5374 ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง

นักฆ่าคนหนึ่งที่ซ่อนในมุมมืดยิงลูกธนูออกมาหนึ่งดอก ปลายสีดำสนิทอาบพิษที่ทำลายได้ทั้งวิญญาณและกายเนื้อ ศรพุ่งผ่านอากาศอย่างเงียบเชียบ เล็งตรงไปที่แผ่นหลังเปิดโล่งของเฉินผิง

“ข้างหลัง!” เสียงตะโกนอย่างร้อนรนดังขึ้นท่ามกลางเสียงปะทะของคมดาบและเวทมนตร์

เฉินผิงตอบสนองช้าเกินไป เขาหมุนตัว ใช้โล่พลังวิญญาณคลุมแผ่นหลัง

ศรพุ่งชนโล่เสียงเบา แม้จะแทงทะลุผิวหนังไม่เข้า แต่พิษก็แทรกซึมเข้ามาได้ สร้างความเจ็บปวดลุกลามไปตามเส้นลมปราณ แผดเผาเส้นประสาทของเขา

“ฮ่าๆๆ เฉินผิง พิษกร่อนวิญญาณมีไว้เพื่อจุดประสงค์เดียว นั่นคือกัดกินพลังของผู้บำเพ็ญเพียร ภายในไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เจ้าจะหมดเรี่ยวแรงไร้ทางสู้!”

เฉินผิงที่ได้ยินดังนั้นใจหายวาบ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความร้อนระอุที่ไหลผ่านเส้นลมปราณ แต่ละเส้นเริ่มเปราะบาง แววตามีประกายความเจ็บปวดมีเวลาแค่ไม่กี่นาทีไม่ถึงชั่วโมงต้องทำลายอาคมแล้วหนีไป ไม่อย่างนั้นคงต้องตายที่นี่

เขาสูดหายใจลึกจนเจ็บแปลบ ก่อนจะโคจรพลังวิญญาณที่เหลืออยู่

พลังวิญญาณที่หลับใหลอยู่ภายในตัวเขาปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน ซัดกระหน่ำไปทั่วร่างจนกระดูกและเอ็นสั่นไหว พัดพารัศมีศัตรูออกไป

“แหลกไปซะ!”

กระบี่พิฆาตมังกรวาดเป็นวงโค้งสีเงินตัดสายฟ้าสีดำ ปะทะกำแพงม่านแสงเจิดจ้า

ตู ม !

สายฟ้าผ่ากำแพงแสงจนสั่นไหว ก่อนจะส่งเสียงปริแตก รอยร้าวแผ่ออกไปราวกับน้ำค้างแข็งที่เกาะบนกระจก

ความเย่อหยิ่งของหลิวคุนหายไป เขาส่งพลังของตัวเองเข้าไปในอาคมและตะโกน “ฆ่ามันเดี๋ยวนี้! อย่าปล่อยให้รอดไปได้!”

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรในชุดดำรุมล้อม ดาบและเวทมนตร์ซัดกระหน่ำ บีบให้เฉินผิงต้องปัดป้องด้านซ้าย หลบด้านขวา รอยสีแดงเข้มผุดขึ้นทั่วแขนและข้างลำตัว

กระนั้นร่างกายของเขาที่แข็งแกร่งด้วยสายเลือดมังกรทองยังคงยืนหยัด เขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง ยกกระบี่ขึ้นอีกครั้งและฟาดฟันใส่รอยแยก

ราวกับเสียงน้ำแข็งแตกละเอียด กำแพงแสงพังทลาย เศษแสงกระจัดกระจาย เฉินผิงพุ่งไปข้างหน้า ออกจากโถงจันทราและวิ่งไปยังทางเข้าสำนักมหาเสนาบดี

“ตามไป! เอาตัวกลับมาให้ได้!” หลิวคุนตะโกน นำเหล่าชายชุดดำออกไล่ล่าด้วยตนเอง

เฉินผิงพุ่งทะยานสู่ถนนใหญ่ ตัดผ่านเมืองหลวงที่ส่องสว่างด้วยตะเกียง และวิ่งตรงไปยังป่าหลังกำแพงชั้นนอกนครหลวง

พิษกร่อนวิญญาณในตัวเขาลุกลามเร็วขึ้น พลังของเขาริบหรี่ลงทุกครั้งที่หัวใจเต้น เสียงฝีเท้าและเสียงตะโกนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ อย่างน่าหวาดหวั่น

เขาต้องการที่หลบภัย ที่สำหรับนั่งพักหายใจ และใช้จิตตวิสุทธิก่อนที่พิษจะกัดกินพลังของเขาจนเกลี้ยง