ตอนที่ 5398 ไม่ใช่เรื่องของแก

ไป๋หู่กล่าว "ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามารขั้นเซียนโลการะดับเก้าเหนือกว่าเจ้าหนุ่มนั่น เหลิงหยุนด้อยกว่าหนึ่งขั้น แทบไม่มีทางชนะ"

กลับมาที่การประลอง ใบหน้าเหลิงหยุนซีดเผือด

การใช้วิชาดาบเหมันต์แต่ละครั้งสูบพลังวิญญาณมหาศาล และเขาเหลือพลังไม่มาก ทว่ารัศมีมารของมู่ไป่อี้ยังคงแผ่ขยายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกชั่วขณะ

"กระบวนท่าที่เก้า พายุหิมะ!"

เหลิงหยุนคำราม ปลดปล่อยพลังวิญญาณเสี้ยวสุดท้ายเข้าสู่ดาบ มังกรน้ำแข็งขนาดมหึมาผุดออกมา มันกางกรงเล็บแยกเขี้ยว ทุกเกล็ดเรืองรองเป็นประกาย พุ่งเข้าใส่มู่ไป่อี้ด้วยเสียงคำรามสั่นสะเทือนยอดเขา นี่คือกระบวนท่าที่รุนแรงที่สุดของเหลิงหยุน ท่าไม้ตายของเขา

เป็นครั้งแรกที่แววตาของมู่ไป่อี้ดูระแวง ก่อนจะหายไปพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมของนักล่า

เขาฟาดด้ามหอกลงบนพื้น มือทั้งสองข้างสร้างผนึกในพริบตา "มารกลืนกิน!"

จากภายในร่างของมู่ไป่อี้ คลื่นรัศมีมารพุ่งทะยานก่อนจะรวมตัวเป็นกองทัพร่างเงามืดดำ แต่ละร่างตะเกียกตะกายขึ้นสู่สวรรค์ ปะทะกับมังกรน้ำแข็งที่เหลิงหยุนเรียกออกมาอย่างดุเดือด

ถึงแม้มังกรน้ำแข็งจะน่าเกรงขาม แต่สุดท้ายก็ถูกเงามืดกลืนกิน ไม่ช้ามังกรน้ำแข็งก็หายไป

เหลิงหยุนซวนเซ เลือดไหลทะลักออกจากริมฝีปาก เข่าทรุดลงด้วยความเหนื่อยล้าที่โหมกระหน่ำเข้ามา

หลังจากมังกรน้ำแข็งหายไป พลังวิญญาณของเขาก็หมดลง

มู่ไป่อี้ที่อยู่อีกฟากสนามประลองเดินอย่างไม่รีบร้อน หอกเล็งที่คอของเหลิงหยุน "ข้าเตือนเจ้าแล้ว" เขาพูด "อันดับยอดฝีมือมันไร้สาระ"

"หยุดนะ!" องค์หญิงจื่อร้องเสียงหลงขณะก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะถูกกระชากกลับไปเสียก่อน

ราชาจินกำแขนของเธอไว้แน่นพร้อมขบกราม “การประลองตัวต่อตัว” เขาพึมพำ ดวงตาไม่ละจากการต่อสู้ “เราเข้าไปสอดไม่ได้”

เหลิงหยุนกัดฟัน พยายามลุกขึ้น แต่แขนขาของเขาไม่ขยับ เขาสบตากับมู่ไป่อี้อย่างเย็นชา ความขุ่นเคืองปรากฎชัด

“ตายซะ!” มู่ไป่อี้แทงหอกไปข้างหน้า ปลายหอกพุ่งใส่หัวใจของเหลิงหยุนหมายจะปลิดชีพ

แสงสีทองพุ่งออกมาจากอารามเหลยหยิน ปะทะกับหอกจนเกิดประกายไฟและซัดอาวุธนั้นกระเด็น

มู่ไป่อี้ตกใจ หันไปมองประตูอารามเหลยหยิน เฉินผิงยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองมู่ไป่อี้อย่างเย็นชา