ตอนที่ 5424 หุบเขาสายหมอก

วิญญาณติดปีกตนนั้นคุกเข่าลงต่อหน้ามารกลืนวิญญาณ เข่าข้างหนึ่งวางลงบนหิน “ม่อหยวนขอรายงานตัว” มันพูดเสียงแหบพร่า ด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความแค้น “บรรพบุรุษของอาณาจักรนี้ขังข้าไว้ในหุบเหว ให้ข้าชำระหนี้แค้นเถิด ข้าจะยืนมองแคว้นของพวกมันมอดไหม้เป็นผุยผงเคียงข้างท่าน”

ความประหลาดใจปรากฎในแววตาว่างเปล่าของมารกลืนวิญญาณ ถูกแทนที่ด้วยความยินดีในทันใด “ม่อหยวน! แม่ทัพเอกของข้ายังไม่ตาย” เขากางแขนทั้งสองข้างออก เสื้อคลุมสะบัดไปตามสายลม “เมื่อมีเจ้าอยู่เคียงข้าง ข้าจะกลายเป็นดาบที่คมกริบยิ่งกว่าเดิม”

เขาหันหลัง เสียงคำรามก้องไปทั่วหุบเหวดุจแตรศึก “วิญญาณมารทุกดวง จงกระจายกำลังให้ทั่วชั้นหก ไล่ล่าผู้รอดชีวิตทุกคน ใครขัดขืนไม่ต้องปรานี ใครยอมจำนนให้ไว้ชีวิต แต่พวกมันจะต้องอยู่ต่อในฐานะทาสของข้า”

“ตามบัญชา!”

เสียงร้องตอบกลับดังกึกก้อง สั่นสะเทือนไปทั่วฟ้า

ครู่ต่อมา กองทัพวิญญาณมารก็ทะยานออกมาราวกับกระแสน้ำดำ ไหลทะลักเหนือหุบเหวอเวจี มุ่งสู่กำแพงนครหลวงที่อยู่ไกลออกไป

ปีกกระพือบินไปยังเทือกเขาตะวันออก เงาแผ่กระจายไปทั่วที่ราบตะวันตก จุดสีดำกระจายทั่วทะเลทางใต้ ในช่วงเวลาเพียงพริบตา ทุกมุมของชั้นหกก็จมอยู่ใต้ความมืด

มารกลืนวิญญาณเฝ้ามองกองทัพของเขาหายลับไปในราตรี เขาแสยะยิ้ม

เขาก้มลงมองตำราพิธีกรรมพร้อมกำมือแน่น “ตำรานี้ทำได้มากกว่าปลดปล่อยวิญญาณ” เขาพึมพำ “เมื่อดินแดนนี้เป็นของข้า ข้าจะเปิดเผยความลับทุกอย่างที่มันซ่อนไว้ ชาวสวรรค์ผู้อยู่เบื้องบนลงมาหาข้าได้เลยหากแน่จริง ข้าจะเผชิญหน้ากับพวกมันทั้งหมด”

ด้านหลังเขาคือเฉินเจี้ยนกับหวู่ชวง ผู้อาวุโสทั้งสองก้มลง สีหน้านอบน้อม “ยอดเยี่ยมมาก นายท่าน วิญญาณมารนับแสนดวงและผู้บำเพ็ญเพียรมารนับไม่ถ้วน ชั้นหกจะตกอยู่ในกำมือของท่านในไม่ช้า ท่านจะได้ยืนหยัดในฐานะผู้ปกครองสูงสุด”

มารกลืนวิญญาณไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

ดวงตะวันเบื้องบนดับลง ม่านหมอกสีดำหนาทึบปิดกั้นแสง กลืนกินยอดเขาและที่ราบทุกแห่งให้จมลงสู่ความมืดมิดที่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน