ตอนที่ 5466 ต้องหยุดพวกเขา

หูหม่าซือส่ายหน้าสีหน้าของเขาเคร่งขรึม "ไม่หรอกพวกเขาลงมือเต็มกำลังแล้วแต่กับยอดฝีมือระดับนี้ ยิ่งการต่อสู้ยืดเยื้อก็ยิ่งรุนแรง"

เฉินผิงขมวดคิ้วต้องมีวิธีหยุดไม่อย่างนั้นอาณาจักรนี้จะพังทลายเขานึกแผนทุกอย่างเท่าที่นึกได้ แต่ไม่มีแผนไหนดูจะได้ผล

เกิดเสียงดังสนั่นฟ้าอีกครั้งสะเทือนไปถึงกายและใจของทุกคน

จ้าวมารอัคคีและเซียนอัคคีวิญญาณร่างปลิวไปบนท้องฟ้าทั้งคู่ก่อนที่ทั้งสองจะตั้งตัวได้

เซียนอัคคีวิญญาณหน้าขาวซีดเลือดเปื้อนริมฝีปาก ร่างโอบล้อมด้วยเพลิงสีทอง

ทางด้านจ้าวมารอัคคีก็ไม่ต่างกันเพลิงสีแดงดำของเขาเริ่มแผ่วราวกับเรี่ยวแรงเริ่มน้อยลง

"ฮ่าๆๆ!" จ้าวมารอัคคีหัวเราะลั่น "ดูเหมือนว่ากาลเวลาจะทำอะไรเจ้าไม่ได้เซียนอัคคีวิญญาณ ไม่นึกว่าไฟของเจ้าจะยังเจิดจ้า"

หน้าของเขาถอดสีแม้จะกำลังพูดข่มแต่ความตื่นเต้นอันป่าเถื่อนยังคงปรากฎในแววตา

เซียนอัคคีวิญญาณเช็ดเลือดออกจากปากพร้อมหรี่ตาลง "เจ้าเช่นกันจ้าวมารอัคคีหลายปีผ่านไป เจ้ารุดหน้าขึ้นมาก"

"นั่นสินะ" จ้าวมารอัคคีตอบพร้อมฉีกยิ้ม "แต่นี่ยังแค่เริ่มต้นก่อนที่ประกายไฟจะมอดดับจงคุกเข่ายอมจำนนต่อข้าผู้เป็นเจ้าแห่งเพลิงซะ"

เพลิงแดงดำลุกท่วมร่างของเขาเสาไฟร้อนแรงพุ่งขึ้นฟ้า

เซียนอัคคีวิญญาณผู้ไม่ยอมคุกเข่าสูดลมหายใจเพลิงทองเบ่งบานแสงเจิดจ้าทั่วท้องฟ้า

ตูม !

แรงระเบิดสะเทือนไปถึงสวรรค์

ร่างของทั้งสองหายวับไปและปะทะกันเพลิงทมิฬสาดซัดไฟสีทองกลางอากาศ

เ คร้ง เ คร้ง เ คร้ง !

เสียงดังสนั่นพร้อมสะเก็ดไฟกระเด็นราวทั่งตีเหล็ก