ตอนที่ 5469 พวกเจ้าไม่คู่ควร

ความเยือกเย็นของมารกลืนวิญญาณหายไป "นายท่าน!" เขาร้องเสียงสั่นเมื่อจ้าวมารอัคคีล้มลง

จ้าวมารอัคคีพยายามลุก แววตาขุ่นเคืองและลุกโชนด้วยเพลิงดำ

"อย่าได้คิดว่าข้าจะปราณี" เขาขู่เสียงแข็งกร้าว

เพลิงทมิฬพวยพุ่งออกจากกายล้อมรอบเขาเซียนอัคคีวิญญาณโต้ตอบด้วยการโคจรพลังสีทองอย่างไม่ยอมแพ้

ห้วงมิติบิดเบี้ยว ความมืดผุดขึ้นบนท้องฟ้าเมฆกระจัดกระจายการปะทะครั้งต่อไปไม่เพียงตัดสินผู้ชนะ แต่อาจทำลายล้างทั้งชั้นหกก็เป็นได้

เฉินผิงในระฆังมังกรกำหมัดแน่นทุกคนข้างในล้วนหวาดหวั่นหากแม้แต่ชั้นหกยังต้านไม่ไหวระฆังมังกรก็คงไม่เหลือ จะไม่มีใครรอดไปได้

ตูม!

เสียงปะทะดังสนั่นราวกับฟ้าใกล้ถล่ม

ลำแสงอันเจิดจ้าพุ่งทะลวงรวดเร็วจนอากาศกรีดร้อง

มันร้อนแรงยิ่งกว่าเพลิงใดที่เคยประสบพบเห็นมาพร้อมกับความยิ่งใหญ่ราวกับบรรพชนแห่งเพลิงได้มอบพลังให้

มันระเบิดกลางอากาศกลายเป็นวิหคเพลิงอาบแสงสีทองกางปีกอันเจิดจ้าพร้อมหวีดร้องจนขุนเขาสะเทือน

เสียงของมันดังไปทั่วสมรภูมิเสียงอันบริสุทธิ์ที่ดังราวฟ้าผ่า

ทันที่ทีวิหคเพลิงกรีดร้องเพลิงดำที่ลุกท่วมร่างจ้าวมารอัคคีและไฟสีทองของเซียนอัคคีวิญญาณล้วนสยบใต้บัญชาของมัน

เพลิงทั้งสองที่เคยดุดันร้อนแรงบัดนี้ราวกับทาสต่อหน้าราชา ดับลงและเงียบงัน

"อะไรกัน?" เซียนอัคคีวิญญาณและจ้าวมารอัคคีตกใจไม่ต่างกัน สีหน้าสับสน