ตอนที่ 5472 รักษาและฟื้นฟู

เฉินผิงเงียบไปถ้าปล่อยตำหนักวิถีมารไปแล้วใครจะช่วยปลดปล่อยวิญญาณของตระกูลหูหม่า

เมื่อเห็นความมุ่งมั่นในแววตาเขาหลิงซื่อก็ไม่พูดอะไรอีกเธอสะบัดข้อมือ แล้วประตูมิติก็เปิดออกนักรบเกราะทองยืนเรียงแถวด้านหลังเกราะสะท้อนแสงแดดเป็นประกาย

ประตูมิติปิดลงรัศมีของพวกเขาหายไป ความเงียบเข้าปกคลุมนครหลวง

เฉินผิงปักหลักอยู่ที่ชั้นหกช่วยราชาจินฟื้นฟูนครหลวงและกลับเข้าไปบำเพ็ญเพียรในหอสะกดมารทุกคืน

แต่ระหว่างนั้นเขาก็อดนึกถึงศัตรูที่แสนทรงพลังไม่ได้ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ยังไม่พอ

เมื่อหลิงเย่วกลับมาพร้อมศิษย์สำนักเหยาหวางเธอคงพาเฉินผิงผสานสายเลือดกับพวกเธออีกครั้ง

ระหว่างนั้นจื่อหยวนมอบทั้งกายและใจให้เฉินผิง คอยอยู่ข้างกายเขา

ฉีเต้าจางมักพบเขาอยู่บนเตียงกับผู้หญิงชายชราได้แต่ถอนหายใจทว่าการคลายความปรารถนาก็เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกเช่นกันเวลาผ่านไปหลายวันจนถึงสัปดาห์สัปดาห์กลายเป็นเดือนวันคืนผ่านไปเรื่อยๆ ดั่งสายน้ำ

สามเดือนผ่านไปหลังการต่อสู้ที่เกือบทำชั้นหกพินาศ

เฉินผิงนั่งนิ่งในหอสะกดมารเขาหลับตาลง พลังวิญญาณหนาแน่นลอยล้อมรอบเขา

การเก็บตัวฝึกวิชาสามเดือนทำให้พลังของเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงทันใดนั้นแรงสั่นสะเทือนก็ผุดขึ้นในอกรัศมีของเขาปะทุสูบพลังรอบๆ เข้ามาอย่างกระหาย

"ถึงขั้นเซียนโลการะดับห้าแล้ว!" เฉินผิงกระซิบทั้งดีใจและเหลือเชื่อ

เขาลืมตาขึ้นช้าๆประกายแสงสองดวงส่องสว่างในห้อง

สามเดือนที่ผ่านมาเขาหมกตัวอยู่ในหอคอยอันวกวนที่ผนังประดับด้วยอักขระ

เวลาหนึ่งวันในนี้เทียบเท่าหลายวันของโลกภายนอก

ถ้าทรัพยากรไม่ใกล้หมด เขาก็คงอยู่นานกว่านี้

เขารู้ว่ายังไม่พร้อมจะขึ้นไปชั้นเก้า แม้แต่ชั้นแปดก็อาจเป็นงานยาก

"วิชาหลอมอัคคีของฉันบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิม" เขาพึมพำ รู้สึกถึงความร้อนในโลหิต