ตอนที่ 5485 ถวายตัวรับใช้

เฉินผิงมองผู้บำเพ็ญเพียรมารที่คุกเข่า แววตาไร้ความเมตตา

เลือดของมนุษย์และอสูรเปื้อนมือพวกเขานานนับร้อยปี ตอนนี้ถึงเวลาชดใช้แล้ว

"ไว้ชีวิตเหรอ?" เขาหยุดพูดชั่วขณะ "พวกแกสังหารและจับคนบริสุทธิ์เป็นทาส ทำไมฉันถึงควรปล่อยให้พวกแกมีชีวิตต่อ?"

"ระ-เราสำนึกผิดแล้ว!" ม่อเทียนเซียงเสียงสั่น "เราจะยกมณีสวรรค์ให้หมดเลย ขอแค่ไว้ชีวิตเรา!"

"มณีสวรรค์?" เฉินผิงแค่นเสียง "ไม่มีค่าอะไรเลยกับฉัน"

"งะ-งั้นข้าจะบอกความลับของเซียนเมฆา ความจริงเรื่องมณีสวรรค์ ปล่อยเราไปเถอะ!"

แววตาของเฉินผิงมีประกายสนใจเมื่อได้ยินคำว่าความลับของเซียนเมฆา

เขาอยากรู้อยู่แล้วว่าทำไมเซียนเมฆาถึงสั่งให้ผู้บำเพ็ญเพียรมารเปลี่ยนศิลาวิญญาณให้เป็นมณีสวรรค์

เฉินผิงเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง "จริงเหรอ? แกรู้ความลับของเซียนเมฆานี่เอง งั้นก็บอกมาซะ ถ้ามันคุ้มกับชีวิตของแก ฉันอาจจะเมตตาก็ได้"

"เซียนเมฆาสั่งให้เราหลอมศิลาวิญญาณให้เป็นมณีสวรรค์ก็เพราะเขามาจากสถานที่แห้งแล้งขาดทรัพยากร จึงต้องการมณีสวรรค์จำนวนมากเพื่อประทังชีวิต เชื่อข้าเถอะ เขารับคำสั่งจากคนอื่น เป็นเหตุผลที่เขาลงมาที่อาณาจักรเล็กๆ แห่งนี้" ม่อเทียนเซียงบอกความจริง เหงื่อผุดขึ้นตามหน้าผาก

เฉินผิงหรี่ตาลง "ใครบางคนจากอาณาจักรแดนสรวงงั้นเหรอ? แปลว่าเขามีคนหนุนหลัง?"

ม่อเทียนเซียงพยักหน้า "ใช่! เราไม่รู้ว่าเป็นใคร รู้แค่ว่าเขากดดันเราหนักขึ้นทุกวัน ทุกครั้งที่มา เขาจะสั่งให้ผลิตมณีสวรรค์มากขึ้นเรื่อยๆ งานที่พวกนั้นมอบหมายให้เขาทำกำลังเจอปัญหา และเขาโยนภาระนั้นให้เรา"

เฉินผิงเงียบ สายตามองไปตามหมอกที่ล้อมหุบเขา ใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังเซียนเมฆารู้วิธีเปลี่ยนศิลาวิญญาณให้เป็นมณีสวรรค์ และเปลี่ยนอาณาจักรเล็กๆ แห่งนี้ให้เป็นโรงงานทาส แผนการที่ทำให้ผู้คนมากมายต้องถูกจองจำ ผู้บำเพ็ญเพียร นับไม่ถ้วนต้องเดือดร้อน

"แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?" เฉินผิงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา