ตอนที่ 5491 เหยียดหยาม

เทียบกับเซียนเมฆาแล้ว พลังของผู้มาใหม่สูงกว่ามาก ทรงพลังจนถล่มได้ทั้งขุนเขาและท้องฟ้า

แรงกดดันมาพร้อมกับความสิ้นหวัง กำลังใจของพวกเขาถดถอย

"ผู้มีพระคุณ... รัศมีนั่น... พลังบำเพ็ญเพียรเหนือกว่ามาก!" หลี่ชิงชานกัดฟันขณะเงยหน้ามอง "ในอาณาจักรศิลา ขั้นเซียนโลกาถือว่าแกร่งระดับตำนาน โปรดระวังตัวด้วย!"

ผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ กลัวไม่ต่างกัน แววตาดูเป็นห่วงเฉินผิง

บางคนเผลอก้าวถอยหลังด้วยความเสียขวัญ

สำหรับพวกเขา เซียนเมฆาแกร่งจนไม่อาจเอื้อมถึง แต่คนผู้นี้ทรงพลังยิ่งกว่า

เฉินผิงที่เพิ่งโค่นเซียนเมฆายังดูด้อยกว่า ราวกับแสงเทียนเผชิญพายุ

ทุกคนเคร่งเครียด มองไม่เห็นทางชนะ

เมฆด้านบนปั่นป่วนด้วยสายลมแรง ราวกับพายุคลั่งในท้องทะเล

ทันใดนั้นร่างในชุดดำก็ปรากฎขึ้น

รัศมีของเขาสาดส่องไปทั่วจนบดบังแสงอาทิตย์ ร่างของเขาปกคลุมด้วยพลังดำมืดบิดเบี้ยว ปลดปล่อยรัศมีอันชั่วร้ายและเก่าแก่

ทุกครั้งที่เขาเหยียบย่าง รอยร้าวจะปรากฎบนพื้นหิน ราวกับค้อนที่ฟาดลงมา

อากาศรอบตัวเขาที่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณส่งกลิ่นเหม็นเน่า พลังของเขาปนเปื้อนกระทั่งสายลม

สายตาของเขากวาดมองทั่วสนามรบ เยือกเย็นและเฉียบคมดุจใบมีด