ตอนที่ 5537 ติดกับ

ความมั่นใจของเซี่ยหวู่หยิงเริ่มลดลง ไม่นึกว่าเฉินผิงจะรับการโจมตีของเขาได้

แต่เขาไม่คิดจะหนีและร่ายคาถาอีกครั้ง ศรสีแดงปรากฎบนฝ่ามือ พุ่งใส่เฉินผิงราวกับพายุแดงฉาน

เฉินผิงจับกระบี่พิฆาตมังกรแน่น เคลื่อนไหวหลบหลีกห่าลูกศร วิชากระบี่ของเขาดุดัน ฟาดฟันด้วยพลังหนักหน่วง ตัดศรสีแดงขาดทีละลูก

"เซี่ยหวู่หยิง แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!" เสียงเฉินผิงเย็นชา

พริบตาต่อมาเขาก็หายไป ปรากฎตัวอีกครั้งตรงหน้าเซี่ยหวู่หยิง

เฉินผิงแทงกระบี่พิฆาตมังกรด้วยความเร็วสูง เล็งไปยังคอของเซี่ยหวู่หยิง

เซี่ยหวู่หยิงหลบออกข้างอย่างว่องไว มือขวาเหวี่ยงหมัดสวนกลับไปยังอกของเฉินผิง

ปราณเซียนปกคลุมหมัดของเขา พลังมหาศาลจนน่าจะบดขยี้ภูเขาให้เป็นผุยผงได้

เฉินผิงรีบชักกระบี่พิฆาตมังกรกลับ วางกระบี่เป็นแนวนอนตรงหน้าเพื่อรับการโจมตีของเซี่ยหวู่หยิง

กำปั้นเซี่ยหวู่หยิงสัมผัสคมกระบี่ พลังที่แล่นเข้ามาทำเอาเฉินผิงแขนชา

แต่เฉินผิงไม่ถอยหนี เขาสลัดพลังออกไปและกระโดดกลับหลัง ใช้จังหวะนั้นทิ้งระยะห่างจากเซี่ยหวู่หยิง

"ไม่เลว แต่ยังห่างไกลนักถ้าเทียบกับข้า!" เซี่ยหวู่หยิงกล่าวอย่างเย็นชา

มือของเขาขยับรวดเร็ว อักขระสีแดงลอยออกมา เกิดเป็นวงแหวนอาคมกลางอากาศ

ทันใดนั้นมิติรอบเฉินผิงกับหูหม่าซือก็บิดเบี้ยว โซ่สีแดงผุดขึ้นมาเต็มไปหมด

ทั้งสองถึงกับตั้งตัวไม่ทัน เฉินผิงขมวดคิ้ว

"เฉินผิง ข้าสัมผัสพื้นที่รอบๆ ไม่ได้เลย ปราณสัมผัสของข้าแผ่ออกไปไม่ได้" หูหม่าซือทำหน้าเครียด

เฉินผิงมองไปรอบๆ "เหมือนกัน เราคงโดนกรงมิติขังเข้าแล้ว"

มิติรอบๆ เฉินผิงกับหูหม่าซือดูผิดเพี้ยนมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสองไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่หรือไม่