ตอนที่ 5550 เสียงคราง

ราคะกลืนกินเฉินผิง เมื่อหลินหยู่เอ๋อทำแบบนี้ เขาก็เริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่

"แต่ข้าตัดสินใจแล้ว" หลินหยู่เอ๋อยืนยัน "เฉินผิง เจ้าอาจจะไม่ชอบข้า แต่ข้าอยากตอบแทนจริงๆ"

พอพูดอย่างนั้น เธอก็โผเข้าไปในอ้อมกอดของเฉินผิง

เฉินผิงได้กลิ่นหอมจางๆ ของหลินหยู่เอ๋อ ชวนหลงใหลเหมือนกลิ่นดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ

เขารู้สึกถึงร่างอ่อนนุ่มและอบอุ่นของเธอ จิตใจของเขาเริ่มหลุดลอย

แต่เขาก็ยังห้าม "คุณหนูหลิน ได้โปรด...หยุดเถอะ เรายังเป็นเพื่อนกันได้"

"ข้ารู้ แต่ข้าอยากเป็นผู้หญิงของเจ้า" แววตาหลินหยู่เอ๋อคาดหวัง

ดวงตาของเธอโหยหาด้วยความอยากใกล้ชิดกับเฉินผิง

เมื่อสัมผัสร่างหลินหยู่เอ๋อที่แนบตัวเขาและฟังเสียงสาวใช้ครางจากห้องข้างๆ ความปรารถนาของเฉินผิงก็พุ่งทะยาน

หลินหยู่เอ๋อเริ่มก่อนด้วยการจูบเฉินผิง

จูบร้อนแรงราวเพลิง ไฟราคะลุกโชน

เฉินผิงทนไม่ไหวอีกต่อไป เขากอดหลินหยู่เอ๋อแน่นและจูบโต้ตอบ

ทั้งสองล้มลงนอนบนเตียง ปล่อยให้สัญชาตญาณนำพา

แม้จะเป็นครั้งแรกของหลินหยู่เอ๋อ เธอก็นับว่าเป็นงาน ใช้ทุกวิถีทางมัดใจเฉินผิง

เฉินผิงเคลิ้มไปกับรสรักของหลินหยู่เอ๋อ ค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความร้อนแรงและปรารถนาราวกับดวงดาวเปล่งปลั่งบนท้องฟ้า

เช้าวันต่อมา แสงแดดส่องทะลุเข้ามาในห้อง เฉินผิงลืมตาขึ้นช้าๆ

พอมองลงไป เขาก็เห็นหลินหยู่เอ๋อนอนในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่งดงามราวดอกไม้

เฉินผิงลูบผมหลินหยู่เอ๋อเบาๆ ในใจเปี่ยมด้วยความรักใคร่

เขารู้สึกโชคดีที่ได้พบผู้หญิงอ่อนโยนจิตใจดีคนนี้

หลินหยู่เอ๋อลืมตาขึ้น เมื่อเห็นเฉินผิงมองเธอ หน้าก็แดงระเรื่อ "เฉินผิง เจ้าตื่นแล้ว"