ตอนที่ 5602 ศัตรูหนีไป

ปราณสัมผัสของเฉินผิงแผ่ไปทั่วสนามรบอันยุ่งเหยิง แม้กระทั่งในที่ซึ่งมิติและเวลาปั่นป่วน เขาก็ยังพบพลังอันเป็นเอกลักษณ์ของมัน

ไม่ว่าเงามืดจะอยู่ตรงไหน กระบี่ของเขาจะหาพบ เฉินผิงตั้งรับและปัดป้อง โจมตีใส่จุดที่เงามืดนึกว่าตัวมันจะปลอดภัย

ลำแสงกระบี่และพลังดำมืดอัดใส่กัน ระเบิดแสงหลากสีท่ามกลางห้วงแห่งความเงียบราวพลุไฟ

การต่อสู้ดูเหมือนจะสูสี ทว่าเฉินผิงรู้สึกว่าเงามืดเริ่มเลือนราง ช้าลงจนเกือบหยุดนิ่ง

เรี่ยวแรงของเขาหมดลงเรื่อยๆ แต่พลังขั้นเซียนปุถุชนช่วยพยุงไว้ ยิ่งสู้เฉินผิงยิ่งดุเดือด

เขาแหงนหน้ากู่ร้องตะโกนดังลั่น กระบี่พิฆาตมังกรฟาดฟัน ปลดปล่อยวงดาบสีทองยาวหลายร้อยหลา ดาบที่ตัดดวงดาวขาดสะบั้นและทำลายได้กระทั่งกฎธรรมชาติ

เขาเหวี่ยงแขนทั้งสองข้าง ตวัดดาบใส่ร่างเงามืด ดาบนี้สูบพลังของเขาไปหนึ่งในสาม เป็นท่าที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่ขึ้นมาถึงขั้นเซียนปุถุชนระดับสอง

แม้ดาบจะยังมาไม่ถึง แรงกดดันของมันก็สะกดห้วงมิติให้หยุดนิ่ง ร่างเงามืดไม่มีทางหลบได้

ดวงตาสีแดงคู่ของมันตื่นตระหนกเมื่อสัมผัสได้ถึงความตาย มันไม่หลบ ความมืดรอบตัวอัดแน่นเป็นทรงกลมขนาดเท่ากำปั้น มันกรีดร้องแสบหู ซัดลูกพลังใส่รัศมีดาบ แรงระเบิดที่ตามมานั้นไร้ปราณี

ตูม !

พลังสีดำและทองพัวพัน ต่อต้านกันและกันพร้อมระเบิดออกเป็นวงกว้างที่กลืนกินคู่ต่อสู้ทั้งสองฝ่าย

แสงระเบิดเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงดาว คลื่นกระแทกบดขยี้อุกกาบาตที่โคจรโดยรอบ

ทันทีที่ฟันออกไป เฉินผิงก็ใช้พลังทั้งหมดที่มีสร้างเกราะป้องกัน พร้อมเรียกหอสะกดมารออกมาเพื่อปกป้องตัวเขาจากแรงระเบิด