ตอนที่ 5607 ฆ่าฉันสิ

ศิษย์ชุดขาวคนหนึ่งตวัดดาบ มู่ฝาปัดการโจมตีทิ้งอย่างง่ายดาย ทำเอาอีกฝ่ายล้มคว่ำ

ร่างของศิษย์สำนักประตูยมโลกนอนเรียงราย มีทั้งคนที่แน่นิ่งและร้องโอดโอย คนที่ยังยืนอยู่ต่างเอามือกุมแผลด้วยความสิ้นหวัง

"ขืนเป็นแบบนี้เราแย่แน่!" บางคนร้องขึ้นด้วยความกลัว

ก่วนจุนหรี่ตาลง เธอรู้ว่าต้องรีบพลิกสถานการณ์ด่วน

ความจนตรอกบีบให้เธอคิดแผนขึ้นมาได้

เธอนำหลอดแก้วสีมรกตขนาดเล็กออกมาจากแขนเสื้อพร้อมเปิดออก ควันที่แสบจนน้ำตาไหลโชยออกมา

มู่ฝาที่ได้กลิ่นรีบร้องเตือน "นั่นมันหมอกพิษ! ถอยออกมา!"

สายเกินไป ก่วนจุนโยนหลอดแก้ว ควันสีดำพวยพุ่งเข้าปกคลุมพวกตำหนักวิถีมาร

เสียงไอดังออกมาจากหมอกควัน ดวงตาแสบร้อนมองแทบไม่เห็น อากาศเป็นพิษหายใจลำบาก

"โจมตีได้!" ก่วนจุนตะโกน

แส้สะบัดราวสายฟ้า เธอกระโจนเข้าไปในหมอก สมุนอีกสิบคนตามมา พิษร้ายกลายเป็นพันธมิตรของพวกเขา

เสียงคมดาบของศิษย์สำนักประตูยมโลกและเสียงคำรามของก่วนจุนดังก้อง เฉินผิงตามเข้าไปเช่นกัน กระบี่ของเขาตวัดผ่านหมอกพิษสีเขียว

ชั่วขณะหนึ่ง หมอกพิษช่วยอำพรางตัวให้พวกเขา ดาบฟาดฟันเกิดประกายไฟ มือสังหารของตำหนักวิถีมารทั้งไอและมองไม่เห็น

เท้าของมู่ฝาเหยียบพื้นหินอย่างมั่นคง พลังระเบิดออกจากตัวเขาเป็นคลื่น ดาบยาวสีเงินตวัด ผ่าหมอกพิษด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว หมอกควันมรณะปลิวหายไป มู่ฝาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว วินาทีต่อมาก็อยู่ข้างก่วนจุนแล้ว ดาบฟันเข้าสีข้าง เธอกระเด็นปลิวไปราวกับร่างไร้น้ำหนัก

ก่วนจุนพยายามทรงตัว เลือดของเธอกระเซ็นลงพื้น เธอฝืนลุกขึ้นพร้อมเช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วตระหนักได้ถึงความจริง ทั้งแผนและวิชาบำเพ็ญเพียรต่างๆ ของพวกเขาถูกงัดออกมาใช้หมดแล้ว และไม่อาจทำอะไรชายผู้ยืนหัวเราะอยู่ตรงหน้าได้

เฉินผิงมองก่วนจุนเดินกะเผลก สีหน้าของเขาเจ็บปวด ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง