ตอนที่ 664 ฉินเซียวหลินอยู่ที่นี่

เรื่องที่เกิดขึ้นเปลี่ยนเสิ่นว่านซานไปมาก ดูเหมือนว่าเขาจะสำนึกจริงๆ ที่ได้ทำชั่วลงไป

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอน้อมรับไว้”

เฉินผิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะโสมพันปีจำเป็นสำหรับเขา

“คุณเฉิน ผมจะส่งคนมาช่วยที่นี่ ต้นสนพันปีแบบนี้ใช้เวลาขุดหลายวัน ทั้งยังต้องใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่งยวดตอนขุด ซึ่งผมจะคอยควบคุมด้วยตัวเอง” โจวจื้อเฉียนบอกเฉินผิง

เฉินผิงโบกมือเป็นทำนองว่าเขาไม่มีเวลารออีกหลายวัน “ไม่เป็นไรครับ คุณกลับไปเถอะ ผมจะอยู่ที่นี่ หลินเทียนหู่จะมารับผมพรุ่งนี้เช้า”

พวกเขาไม่เข้าใจว่าเฉินผิงจะทำอะไร กระนั้นก็ไม่มีใครกล้าขัดใจเขา จึงพากันไปจากป่าเฮยเซี่ยจื่อจนหมด หลังจากทุกคนไปแล้ว เฉินผิงมองไปยังต้นโสมพันปี เขาใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น เขานั่งลงทันทีพร้อมใช้วิชาจิตตวิสุทธิ

คลื่นพลังวิญญาณแผ่ไปด้านหน้าเฉินผิง ดูเหมือนต้นโสมพันปีจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง กิ่งก้านและใบของมันจึงสั่นระรัว เห็นได้ชัดว่ามันพยายามดิ้นรนเพื่อไม่ให้ถูกเฉินผิงดูดกลืน

เฉินผิงใช้เวลาทั้งคืนเพื่อดูดกลืนพลังวิญญาณของต้นโสมพันปี หลังจากนั้นเขาก็ขึ้นไปถึงระดับสามของขั้นหลุดพ้น เมื่อลืมตาขึ้น เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่เอ่อล้นในกาย

เขาพัฒนาได้เพียงสองระดับด้วยต้นโสมพันปีหนึ่งต้น เฉินผิงนึกไม่ออกเลยว่าการบำเพ็ญเพียรในขั้นต่อไปจะยากขนาดไหน แต่ยังไงเขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เพราะได้เลือกเส้นทางนี้แล้ว เขายังไม่ได้รู้เรื่องพื้นเพของตัวเองเลย

เฉินผิงมองศพที่อยู่บนพื้น จากนั้นก็คำนับให้ ที่ต้นโสมพันปีโตได้ก็เพราะเลือดของพวกเขา

เฉินผิงออกมาจากป่าเฮยเซี่ยจื่อ เขาเจอหลินเทียนหู่ที่กำลังรออยู่ตีนเขา ในระหว่างนั้นเสิ่นว่านซานพาคนจำนวนหนึ่งมาช่วยเก็บศพ ไม่ไกลจากนั้นมีเสียงเครื่องจักรแว่วมา ดูเหมือนว่าเสิ่นว่านซานได้สั่งให้คนของเขาเริ่มสร้างสุสานก่อนหน้านี้แล้ว