ตอนที่ 696 มนตรามหาเสน่ห์

เฉินผิงดื่มกับหลินเทียนหู่พร้อมเสียงดนตรีดังไปทั่วทั้งบาร์ เมื่อเห็นผู้คนเต้นรำไปกับเสียงดนตรีเช่นนั้น เฉินผิงก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง

นับตั้งแต่ออกมาจากคุก เฉินผิงก็ไม่เคยผ่อนคลายสบายใจเท่ายามนี้มาก่อนเลย

“คุณเฉิน ผมเดาว่าคุณต้องเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ แน่เลย” หลินเทียนหู่เอ่ยพลางแสยะยิ้ม

“ฮะ? คุณหมายความว่ายังไง?” เฉินผิงถามด้วยน้ำเสียงสับสน

หลินเทียนหู่ไม่ตอบทว่ากลับขยิบตา เฉินผิงรีบหันไปมองตามตำแหน่งที่หลินเทียนหู่ขยิบตาให้ จนพบหญิงสาวในชุดรัดรูปสีดำที่กำลังจ้องมองมาที่เฉินผิง

เธอมีสีหน้าไม่ยินดียินร้าย และดูแปลกแยกจากผู้คนที่กำลังดิ้นพล่านอยู่รอบตัวเธอ

“ฮะ? เธอยังอยู่อีกเหรอ?”

หลังจากได้เห็นหญิงสาวคนนั้น ดูเหมือนเฉินผิงจะรู้สึกสับสน

หลินเทียนหู่หัวเราะ “คุณเฉิน ผมขอตัวก่อนนะครับ แต่อย่ากลับดึกนักล่ะ อย่างไรเสียก็ยังมีผู้หญิงอีกสองคนรอคุณอยู่ที่บ้าน”

หลินเทียนหู่ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ในทางกลับกันเฉินผิงก็เดินเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้นพร้อมไวน์แดงแก้วหนึ่ง แล้วเขาก็นั่งลงข้างๆ เธอ

“ทำไมคุณยังไม่กลับไปอีก? อยากให้ผมอยู่เป็นเพื่อนไหมล่ะ?” เฉินผิงเอ่ยถามด้วยความสับสน

คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวอึ้งงันไปบ้าง จากนั้นเธอก็ยิ้มเผยฟันขาวราวกับไข่มุก ความงามที่เธอครอบครองสามารถทำให้คนทั้งประเทศคุกเข่าให้ได้ แม้แต่เฉินผิงเองก็ถึงกับใจเต้นแรง

“นี่คือวิธีจีบหญิงของคุณงั้นเหรอ?” หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นมา

“จีบ? กับใคร? คุณน่ะเหรอ?” เฉินผิงกล่าวพลางหัวเราะ จากนั้นค่อยเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกว่า “ผมยังไม่คิดจะฆ่าตัวตายหรอกนะ ดังนั้นย่อมไม่มีทางที่ผมจะจีบคุณหรอก ยิ่งไปกว่านั้นคุณก็ควรจะเลิกใช้มนตรามหาเสน่ห์แบบนั้นได้แล้ว มันไม่ได้ผลกับผมหรอก”

หลังจากนั้นเขาก็เดินออกมาจากบาร์ แววตื่นตระหนกวูบผ่านดวงตาของหญิงสาว เธอรีบไล่ตามเขาไป

เฉินผิงเดินอยู่ข้างหน้า ขณะที่หญิงสาวตามหลังมาอย่างกระชั้นชิด

“คุณจะตามผมมาทำไม? เลิกคิดเรื่องที่จะมาพักที่บ้านผมไปได้เลย แฟนผมอยู่ที่นั่น” เฉินผิงกล่าวโดยไม่ระงับสติอารมณ์

“คุณเป็นผู้ชายนะ คุณจะทนเห็นผู้หญิงอย่างฉันเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนตลอดทั้งคืนได้จริงๆ เหรอ? มิฉะนั้นพวกเราก็น่าจะไปที่โรงแรมแทนดีไหม?”