ตอนที่ 72
ตอนที่ 72 ไปให้พ้นหน้าฉัน
September 20, 2026
“บัตรของคุณผู้ชาย เป็นบัตรสั่งทำพิเศษของตระกูลซู พวกเราอิงบัตรเป็นหลัก ไม่ว่าใครจะถือมาก็ตามแต่ พวกคุณคิดว่าตัวเองสามารถเทียบกับตระกูลซูได้หรือ”
สายตาของผู้จัดการธนาคารมีแววตาความดูถูกพาดผ่าน!
คำพูดของผู้จัดการธนาคาร ทำให้หลี่ตงเหมยชะงักไปชั่วครู่ อีกทั้งคนที่อยู่รอบๆก็ต่างตื่นตกใจ!
ตระกูลซูนั้นเป็นผู้ที่รวยที่สุดในหงเฉิง มิน่าล่ะตอนที่พนักงานธนาคารคนนั้นเห็นบัตรในมือของเฉินผิง ทีท่าก็เปลี่ยนไปในพริบตา!
ถ้าถือบัตรของตระกูลซู ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการมาถอนเงินด้วยตัวเอง เพียงแค่โทรมา ธนาคารก็จะส่งเงินไปให้ถึงที่ ลูกค้าประเภทนี้ ล้วนเป็นคนที่ธนาคารใหญ่ๆ ต่างก็แก่งแย่งกัน!
เมื่อแฟนของหลี่ตงหานได้ยินว่าบัตรนั้นคือบัตรสั่งทำพิเศษของตระกูลซู เพียงพริบตาสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นขาวซีด ถ้าหากว่าเฉินผิงมีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลซูจริง เพียงแค่พูดประโยคเดียว บริษัทเล็กๆของเขาก็สามารถล้มละลายได้ในทันที!
“ไม่...ไม่มีทาง เขาจะไปมีบัตรสั่งทำพิเศษของตระกูลซูได้อย่างไร เขาต้องขโมยมาแน่ ไม่ก็เก็บได้ เขาไม่มีทางมีความสัมพันธ์ใดๆ กับตระกูลซู...”
หลี่ตงเหมยไม่เชื่อ เฉินผิงเป็นแค่คนธรรมดาที่ธรรมดามากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว แถมยังเพิ่งออกจากคุก ทำไมถึงเกี่ยวข้องกับตระกูลซูได้
เห็นหลี่ตงเหมยยังคงอาละวาดอยู่แบบนั้น ผู้จัดการธนาคารมีสีหน้าเยียบเย็น “รปภ.ลากพวกเขาออกไปให้พ้นหน้าฉันที...”
อึดใจเดียว รปภ.สองคนก็เดินเข้ามาและ ไล่หลี่ตงเหมยออกไปด้านนอก แฟนของหลี่ตงเหมยเองก็ถูกไล่ออกไปด้วย!
“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ เพื่อนร่วมชั้นของคุณคนนั้นมีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลซู”
แฟนของหลี่ตงเหมยถามอย่างรู้สึกกังวลเล็กน้อย
“ไม่เคยได้ยินว่าเขาเป็นอะไรกับตระกูลซูนะ ถ้าหากว่ามีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลซูจริง ก็คงไม่มีทางต้องติดคุก นี่ก็เพิ่งออกมาไม่กี่วันเอง ทำไมถึงได้ไปมีความสัมพันธ์กับตระกูลซุได้ ฉันว่าบัตรนั่นเขาต้องเก็บได้แน่ๆ ผู้จัดธนาคารน่ะคือไอ้โง่!”
หลี่ตงเหมยพูดด้วยสีหน้าโกรธเคือง
“เอาล่ะ ไม่ต้องสนใจหรอกว่าเขาเก็บได้หรือเปล่า พวกเราไปกันเถอะ!”
แฟนของหลี่ตงเหมยอยากเข้าไปพัวพันอีก เพราะถ้าหากว่าเฉินผิงมีความสัมพันธ์กับตระกูลซูจริง ตัวเขาก็คงซวย!
หลี่ตงเหมยและแฟนหนุ่มรูปร่างอ้วนท้วมเพิ่งออกจากธนาคารไป เมื่อพรรคพวกที่รอเฉินผิงอยู่ด้านนอกมาตลอดเห็นเข้า ก็รีบเข้ามาทักทาย
“เถ้าแก่ชิว ช่างบังเอิญจริง ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกันที่นี่...”