ตอนที่ 742 สอนบทเรียนให้คุณ

"ฉันทำเอง" ในขณะนั้น เสียงพูดอันสงบก็ดังขึ้น

ทุกคนต่างหันไปมองตามเสียง จนได้พบกับเฉินผิงที่กำลังยืนอยู่บนก้อนหินและจ้องมองกลับมาที่พวกเขา

เสี่ยวหลานก็ยืนอยู่ข้างๆ เฉินผิงที่ตรงนั้นด้วยเช่นกัน สายตาของเธอจ้องเขม็งไปที่เซี่ยเชาด้วยความเคียดแค้น

ที่ยืนอยู่ข้างหลังเฉินผิง คือผู้คนจากหมู่บ้านหม่าวที่เขาได้ช่วยเหลือเอาไว้

เซี่ยเชา รู้สึกงุนงงเมื่อเห็นว่ามีคนช่วยเสี่ยวหลานและผู้คนจากหมุ่บ้านหม่าว เขามองไปที่เฉินผิงและถามขึ้นว่า “แกเป็นใคร ไอ้หนู? ทำไมแกถึงต้องมาทำลายน้ำพุวิเศษของสำนักเทียนอู่เราด้วย? อีกทั้งทำไมแกถึงช่วยผู้คนจากหมู่บ้านหม่าวล่ะ?”

“ฉันไม่ใช่คนสำคัญอะไร ฉันก็แค่รู้สึกรำคาญเวลามองแกเท่านั้น” ริมฝีปากของ เฉินผิงโค้งเป็นรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซี่ยเชาก็ตกตะลึงไปชั่วขณะฉันเคยเห็นเขามาก่อน ราชาพิษเคยบอกเอาไว้ว่า ชายผู้นี้เป็นคนที่บ้าระห่ำ! เขาดูน่าสังเวชมาเมื่อตอนที่เขาถูกลากตัวออกไป เจ้าคนบ้านี่กล้าดียังไงถึงได้มาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงไม่สุภาพแบบนี้?

“แก ไอ้สารเลว! แกกล้าดียังไงถึงได้พูดจาหยาบคายกับคุณเซี่ยแบบนี้”

“ที่นี่คือสำนักเทียนอู่! แกควรมีสัมมาคารวะกับคุณเซี่ย!”

“แกคงอยากตายสินะ ใช่มั้ย? แกสมควรตายเพราะคำพูดของแกที่มีต่อคุณเซี่ย!”

คนของสำนักเทียนอู่ชักอาวุธทีละคน พวกเขาปกป้องเซี่ยเชาและยกยอเขาในเวลาเดียวกัน

เฉินผิงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อเขามองไปที่คนขี้ประจบเหล่านั้น "คุณเซี่ยอย่างนั้นหรือที่พวกแกพูดถึง? พวกแกรู้มั้ยว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว? สิ่งที่เขาเป็นในตอนนี้ก็คือขันที! ถ้าไม่เชื่อล่ะก็ ขอให้เขาถอดกางเกงออกแล้วดูเอาเองสิ!”

เหล่าศิษย์ของสำนักเทียนอู่ต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น เพราะพวกเขาส่วนใหญ่ไม่มีใครล่วงรู้ว่าเซี่ยเชาทำการฝึกฝนมนต์ดำ

เซี่ยเชารู้สึกอับอายอายอย่างยิ่งเมื่อทุกคนในสำนักต่างจ้องมองมาที่เขา เซี่ยเชา ตะโกนว่า “เจ้าปัญญานิ่ม! ดูเหมือนว่าแกคงอยากจะตายจริงๆ สินะ ใช่มั้ย?”