ตอนที่ 744 ฉันจะไม่จากไป

เซี่ยเชาไม่ทันมีเวลาได้ตอบสนองใด กว่าที่เขาจะรู้ตัว ร่างกายอันใหญ่โตของเขาก็กระเด็นลอยไปไกลหลายสิบเมตรก่อนจะกระแทกลงกับพื้น

เขาลุกขึ้นและถ่มเลือดที่อยู่เต็มปากออกทันที

เขากล่าวด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม “แม้จะอยู่ภายใต้มนต์สะกดของฉัน แต่ดูเหมือนว่าแกยังคงใช้กำลังภายในได้ ฉันประเมินค่าแกต่ำเกินไปแล้วสินะ แต่ถึงอย่างนั้น เดี๋ยวแกก็จะได้รู้สึกถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาในไม่ช้า”

เซี่ยเชามองเฉินผิงด้วยสายตาที่เย็นชา เขาเฝ้ารอด้วยลมหายใจอันน้อยนิดเพื่อให้เฉินผิงตายไม่เคยมีใครหนีรอดจากมนต์สะกดของฉันมาก่อน ร่างกายของมันกำลังจะเน่าสลายไปในไม่ช้า

แต่เขากลับต้องพบกับความผิดหวัง เฉินผิงยังคงไม่เป็นอะไรแม้ผ่านไปหลายนาที เมื่อเห็นดังนั้นเซี่ยเชาจึงเริ่มรู้สึกวิตกกังวล

“ไม่จำเป็นต้องรอให้เสียเวลาหรอกนะ ฉันอ่านคาถาของคแกออกหมดแล้ว! มีไพ่ตายอะไรซ่อนอยู่อีก? ถ้าหมดมุกแล้วละก็ ถึงคราวที่ฉันจะจบชีวิตของแกแล้ว” เฉินผิงพูดอย่างเฉยชา

“เป็นไปไม่ได้!” ดวงตาของเซี่ยเชาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ทำไมมันถึงไม่เป็นอะไรเลยทั้งๆ ที่ฉันใช้พลังงานลบไปตั้งเยอะขนาดนั้น?

“อะไรเป็นไปไม่ได้? ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไม่มีสัตว์พิษชนิดใดในหมู่บ้านหม่าวจะทำอันตรายแก่เฉินผิงได้ แล้วทำไมแกถึงคิดว่าคาถาปัญญาอ่อนของแกจะทำร้ายเขาได้” เสี่ยวหลานเยาะเย้ยอย่างสนุกสนาน เฉินผิงนั้นแข็งแกร่งมาก แม้กระทั่งพิษของตัวต่อยังไม่สามารถทำอันตรายใดๆ เขาได้ นับประสาอะไรกับพลังลบของเซี่ยเชาจะทำอะไรเขาได้?

“เฉินผิง?” เซี่ยเชาขมวดคิ้ว ทำไมชื่อนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนัก?

ทันใดนั้น ปรมาจารย์อาวุโสของสำนักเทียนอู่ก็เดินเข้ามาและกระซิบที่ข้างหูของเซี่ยเชา