ตอนที่ 754 เจ็บป่วยที่หัวใจ

“โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว” เฉินผิงพยักหน้า เขาไม่คิดว่าหอเทียนหลัวจะแข็งแกร่งขนาดนี้ จากนั้นเขาจึงถามเริ่นเสียน “คุณเริ่น คุณรู้จักกับอาจารย์หนีซื่อเต้าได้ยังไงครับ?”

พวกเขาอยู่ห่างกันหลายพันกิโลเมตร ไม่ว่าหอเทียนหลัวจะมีอิทธิพลเพียงใด พวกเขาก็ไม่สามารถไปได้ไกลถึงเพียงนี้

“ลูกชายคนเล็กของฉันรู้จักกับเขาและพาเขามาที่นี่ มีอะไรรึคุณเฉิน? มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับตัวบ้านอย่างนั้นหรือ?” เริ่นเสียนมองเฉินผิงด้วยความสงสัย

เฉินผิงหัวเราะและตอบกลับไป “ไม่ครับ ไม่มีอะไร!”

เนื่องจากลูกชายของเริ่นเสียนเป็นคนพาซินแสมาที่บ้าน จึงเป็นเรื่องยากสำหรับ เฉินผิงที่จะแสดงความเห็นใดๆ

เขารู้สึกไม่สบายใจตั้งแต่ก้าวเข้าไปมาในสนามของบ้านตระกูลเริ่น แค่นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับเฉินผิงที่จะแน่ใจได้ว่าบ้านหลังนี้ได้รับผลกระทบจากวงแหวนอาคม ภรรยาของเริ่นเสียนเองก็อาจจะป่วยเพราะเรื่องนั้น

ทันใดนั้นหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น เธอนั่งอยู่บนรถเข็นที่มีคนรับใช้เข็นมา ผู้หญิงคนนั้นดูซีดเซียวและขาของเธอก็หายไป

“คุณเฉิน นี่คือภรรยาของฉัน เธอชื่อว่าซูซู่เจิน” เริ่นเสียนแนะนำ เขาหันไปหาซูซู่เจินแล้วพูดว่า “ซูซู่เจิน ชายผู้นี้คือคนที่ฉันเล่าให้เธอฟังเมื่อคืน นี่คือคุณเฉิน ฉันแน่ใจว่าเขาจะสามารถรักษาอาการปวดหัวของเธอได้!”

“คุณนายเริ่น ยินดีที่ได้รู้จักครับ!” เฉินผิงยืนขึ้นแล้วกล่าวทักทายภรรยาของเริ่นเสียนอย่างยิ้มแย้ม

“คุณเฉิน ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน!”

ผู้หญิงคนนั้นศึกษาเฉินผิงอย่างระมัดระวังและมองเขาแปลกๆ บางทีรูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์ของเขาอาจทำให้เธอสงสัยในความสามารถที่เขามี ท้ายที่สุด แม้แต่ผู้นำแห่งตำหนักยาก็ไม่สามารถทำอะไรกับอาการป่วยของฉันได้ แล้วชายหนุ่มในวัยยี่สิบจะทำอะไรกับความเจ็บป่วยของฉันได้?

“ซูซู่เจิน บอกอาการของเธอให้คุณเฉินฟังสิ! ให้เขาดูสักหน่อยนะ”

เริ่นเสียนส่งสัญญาณให้คนรับใช้ของเขาออกไปก่อน เขาเข็นรถเข็นด้วยตัวของเขาเอง คนคู่นี้ดูรักกันมาก

เมื่อเห็นว่าภรรยาของเขาสูญเสียขาทั้งสองข้างและกลายเป็นคนพิการ แต่มหาเศรษฐีอย่างเริ่นเสียนยังคงตัดสินใจที่จะอยู่เคียงข้างเธอและดูแลเธอด้วยความรัก คนซื่อสัตย์เช่นเขาหาได้ยากมากจริงๆ