ตอนที่ 785 แนวกั้น

ปราณสัมผัสของเขาแผ่ขยายออกมาทันที เฉินผิงคิดจะใช้มันสืบค้นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

แต่ทันทีที่เฉินผิงปลดปล่อยปราณสัมผัสออกไป มันก็เด้งกลับมาราวกับมันชนเข้าอย่างจังกับกำแพงที่มองไม่เห็น ไม่มีทางที่ปราณสัมผัสของเขาจะแผ่ขยายออกไปได้อีก

เฉินผิงลืมตา เขาจ้องมองไปที่ตำแหน่งไม่กี่เมตรข้างหน้าพลางยื่นมือออกมาควานหาบางอย่างกลางอากาศ

“คุณเฉิน คุณทำอะไรครับ?” อวี๋ตงถาม เพราะรู้สึกสับสนกับสิ่งที่เฉินผิงกำลังทำอยู่

“นี่เป็นภาพลวงตา พวกเราวิ่งกันมาตั้งนานขนาดนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว พวกเรายังไม่ได้ออกไปจากตรงนี้เลย นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ภูเขาทั้งสองด้านดูเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน...”

แสงสีแดงแผ่ออกมาจากมือของเฉินผิง ทันใดนั้นกำแพงที่เกือบจะมองไม่เห็นซึ่งคล้ายกับคลื่นน้ำก็ปรากฎขึ้นตรงหน้าพวกเขาภายใต้แสงสีแดง

“หรือว่าจะมีคนวางวงแหวนอาคมเอาไว้ที่นี่เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาในหุบเขา?” อวี๋ตงบอกเป็นนัย ดูเหมือนเขาเพิ่งจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

“ก็อาจจะเป็นไปได้ แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าใจกลางของวงแหวนอยู่ตรงไหน และจะทำลายมันได้ยังไงกัน...” เฉินผิงกล่าวพลางผงกศีรษะ

“มีบางอย่างอยู่ตรงก้นหุบเขาด้วยเหรอ? ทำไมถึงมีวงแหวนอาคมได้เล่า?” อวี๋ตงยังคงรู้สึกสับสน

“ผมก็ไม่แน่ใจเรื่องนั้นหรอกนะ ตอนนี้พวกเราคงต้องฝ่ากำแพงนี้เข้าไปก่อน พวกเราถึงจะสามารถเข้าสู่ก้นหุบเขาได้อย่างแท้จริง”

แสงสีแดงจากมือของเฉินผิงกลับสว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้น แล้วกำแพงก็เริ่มใสขึ้นเรื่อยๆ

อวี๋ตงเดินเข้ามาแตะกำแพงที่ใสราวกับแก้วเบาๆ แต่เมื่อเขายื่นมือไปข้างหน้าจนแขนทะลุผ่านกำแพง หลังจากนั้นไม่นาน อวี๋ตงก็เดินผ่านเข้าไปได้

เขารู้สึกตกตะลึง “คุณเฉิน นี่ผมผ่านเข้ามาได้งั้นเหรอ? ไม่มีอะไรแตกต่างเลย”

เฉินผิงส่ายหน้า “คุณไม่ได้ผ่านเข้ามาหรอก ตอนนี้หากคุณเดินไปข้างหน้า ทัศนียภาพก็ยังเหมือนเดิม ถ้าหากคุณผ่านกำแพงนี้มาได้จริงๆ คุณก็ต้องเห็นทัศนียภาพที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ในเมื่อคุณไม่รู้เรื่องพวกนี้จริงๆ ผมก็ไม่สามารถอธิบายรายละเอียดให้คุณฟังได้ เจ้าสิ่งนี้เหมือนกับเป็นมิติที่สามและมิติที่สี่ ถ้าหากคุณผ่านกำแพงนี้ไป ก็เหมือนได้เข้าสู่อีกมิติหนึ่ง ...”