ตอนที่ 798 ไร้ยางอาย

ซูฉางเซิงกับเหล่าผู้อาวุโสทึ่งกับความเอื้อเฟื้อของเฉินผิง ทั้งที่เขายังอายุน้อยอยู่เลย

ที่เฉินผิงทิ้งของพวกนี้เอาไว้ ก็เพราะเขาไม่รู้ว่าจะรอดจากเกาะไร้นามได้หรือเปล่า ถ้าไม่เอาของพวกนี้ให้พวกเขาเก็บไว้ ก็เท่ากับฉันทำให้มรดกตกทอดของพวกเขาสูญหาย

เฉินผิงสั่งให้เอาปากกากับกระดาษมาให้เขา จากนั้นก็เค้นความจำเขียนตำรากลั่นยาขึ้นมา เขายังเอาเตาหลอมเสินหนงไปเปลี่ยนแทนเตาหลอมทองแดงที่สูงเท่าตัวคนในโถงเทพโอสถด้วย

ซูฉางเซิงกับผู้อาวุโสใจปลาบปลื้มเมื่อได้เห็นตำรากลั่นยาฉบับเต็มและเตาหลอมเสินหนง ของพวกนี้นับได้ว่าล้ำค่าที่สุดในหุบเขา

พวกเขาอุทิศทั้งชีวิตให้การกลั่นยา เพราะแบบนั้นจึงเชื่อว่าของทั้งสองอย่างจะช่วยเสริมประสิทธิภาพยาได้เป็นอย่างมาก

เมื่อเฉินผิงทำทุกอย่างเสร็จ องครักษ์ประจำหุบเขาก็พรวดพราดเข้ามาแล้วเอ่ยเสียงดัง “คุณซู มีคนจำนวนมากมาออกันที่หน้าหุบเขายาและขอให้เราส่งตัวคนมาให้..”

“ส่งตัว..คนมาให้เหรอ?” ซูฉางเซิงขมวดคิ้วสงสัย

เฉินผิงที่นึกขึ้นได้จึงบอกไปว่า “คงจะเป็นเซี่ยโหวตุนเซี่ยโหวตุนจากสำนักเทียนอู่ เขาคงรวบรวมคนมาตามล้างแค้นผม”

มีแต่เซี่ยโหวตุนที่รู้ว่าเฉินผิงอยู่ที่หุบเขายา อีกทั้งเขายังเป็นคนเดียวที่น่าจะกล้าเรียกร้องให้หุบเขาส่งตัวคนให้

“กล้าดียังไง! ฉันจะฆ่ามันที่บังอาจมาหาเรื่องหุบเขายา!” ซูฉางเซิงตวาดด้วยโทสะ

เขาไม่คิดว่าเซี่ยโหวตุนจะกล้าบากหน้ามาที่นี่ หลังจากเขาปล่อยให้รอดตัวไปในคราวที่แล้ว

การฆ่าเซี่ยโหวตุนไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลยสำหรับซูฉางเซิง

ผู้อาวุโสคนอื่นยังไม่รู้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น กระนั้นก็โมโหไม่ต่างกันที่คนไร้ยางอายมาหาเรื่องถึงที่