ตอนที่ 810 ไม่ผิดแน่

“แล้วพ่อของผมเป็นใคร? ทำไมแม่ของผมถึงยังถูกขัง? หลงจิ้งกั๋วอยากรู้เรื่องอะไรกันแน่? แม่ซ่อนความลับอะไรไว้?” เฉินผิงเขย่าไหล่ตาเฒ่ามังกรอย่างร้อนรน

เขาอยากรู้ตัวตนของพ่อที่แท้จริง คนที่ทิ้งเขาไปตั้งแต่ยังไม่เกิด แค่คิดว่าที่แม่ของเขาต้องมาทุกข์ทนก็เพราะผู้ชายคนนี้จากไปไม่บอกกล่าวก็ทำเอาเฉินผิงเริ่มโมโห

ตาเฒ่ามังกรส่ายหน้า “ผมไม่รู้หรอก คุณเฉิน มีแต่คุณหนูรั่วถงที่รู้ว่าพ่อของคุณเป็นใคร ส่วนเรื่องที่เธอปิดบังไว้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แม่ของคุณไม่ได้บอกอะไรผมเลย ไม่แม้แต่นิดเดียว หลังจากนั้นผมก็ไปตามหาคุณที่หงเฉิง เรื่องแล้วเรื่องต่อจากนั้นก็เป็นดังที่คุณรู้”

“แต่พวกคุณแน่ใจได้ยังไงว่าผมคือเด็กที่ถูกทิ้งคนนั้น? ผมอาจจะเป็นคนละคนก็ได้” เฉินผิงสงสัยว่าทำไมตาเฒ่ามังกรถึงคิดว่าเขาเป็นลูกของหลงรั่วถง

“เพราะเลือดตระกูลหลงมันไหลเวียนในตัวคุณ ผมรู้สึกได้ ความรู้สึกของผมในเรื่องนี้ไม่เคยพลาด”

จู่ๆ ตาเฒ่ามังกรก็เริ่มไออย่างรุนแรง หน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างเจ็บปวด

“คุณหลง? เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” หลงอู่รีบพยุงตัวเขาขึ้นแล้วช่วยลูบหลัง

“เกิดอะไรขึ้น ตาเฒ่า? คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? น่าจะให้ผมตรวจดูนะ” แม้เฉินผิงจะเกลียดเรื่องที่ตาเฒ่ามังกรทำกับหลงรั่วถง แต่เขาก็ยังเป็นห่วงชายแก่

ตาเฒ่ามังกรโบกมือแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ หลังจากนั้นเขาก็ดูแก่ลงไปเป็นสิบปี ประกายในดวงตาเริ่มแผ่วลง

เฉินผิงสงสัยว่าอะไรทำให้ตาเฒ่ามังกรเปลี่ยนไปแบบนี้ เขาดูอย่างกับว่าอาจจะตายได้ทุกเมื่อ