ตอนที่ 886 งานประลอง

“นี่ ระวังคำพูดตัวเองหน่อย จากที่ฉันได้ยินมา คุณเฉินเป็นคนที่ชนะปรมาจารย์ผู้ฝึกยุทธ์สองคนได้พร้อมกันเลยนะ!”

“เหอะ! นายเชื่อเรื่องนั้นเหรอ? ถ้าเขาเก่งขนาดนั้นจริง ทำไมถึงไม่มีข่าวเล็ดรอดออกมาเลยว่าหงเฉิงมีผู้ฝึกยุทธ์วัยหนุ่มที่ฝีมือร้ายกาจขนาดนั้นนั้น?”

ยิ่งพวกเขาพร่ำพูดมากเท่าไหร่ ซู่ชีเม่าก็ยิ่งรำคาญมากขึ้นเท่านั้น “พวกนายทุกคน เงียบซะ!” เขาตะโกนแล้วจ้องพวกเขาเขม็ง

แม้ว่าทุกคนจะกลัวจนหุบปากลงในทันใด จ้าวอู๋ฉีก็ได้ยินคำนินทาของพวกเขาอยู่ดี

ในขณะที่ซวนหยวนหรงยังพูดจาเหยียดหยามจ้าวอู๋ฉีต่อ “ได้ยินรึเปล่า? จ้าวอู๋ฉี ถ้าคุณปล่อยให้เด็กเป็นครูฝึก ก็คงไม่มีใครฟังที่เขาพูด ทำไมคุณถึงไม่พาเขามาลองสู้กับผมดูล่ะ? ถ้าเขารับการโจมตีจากผมได้สามครั้ง ผมจะไปทันที แต่ถ้าเขาทำไม่ได้ คุณต้องไล่เขาออกแล้วให้ผมเข้าลงแข่งงานประลอง”

จ้าวอู๋ฉีไม่พูดอะไร แต่ซู่ชีเม่าที่เหลืออดกับความโอหังของซวนหยวนหรงพูดโต้ตอบกลับไป “นายหลงตัวเองมากเกินไปแล้ว ซวนหยวนหรง! ถ้าคุณเฉินได้สู้กับนายจริงๆ ไม่เพียงแต่เขาจะรับการโจมตีของนายได้ แต่เขายังจะขยี้นายด้วยมือข้างเดียวอีกด้วย!”

สีหน้าซวนหยวนหรงถมึงทึงขณะที่เขาจ้องเขม็งไปยังซู่ชีเม่า “แกนี่ใจกล้าดีนะ ถือดียังไงถึงพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงแบบนั้น!”

ก่อนที่จะมีใครไหวตัวทัน ซวนหยวนหรงพุ่งไปหยุดตรงหน้าซู่ชีเม่ากะทันหันแล้วตบเขาอย่างแรง

เผียะ !

โชคไม่ดีที่แรงตบรุนแรงมากจนซู่ชีเม่ากระเด็นไปไกลแล้วร่วงลงพื้น

“ซวนหยวนหรง!” จ้าวอู๋ฉีตะโกน เขาเลือดขึ้นหน้าเมื่อเห็นซวนหยวนหรงเริ่มโจมตีก่อน

ซวนหยวนหรงส่งสายตาเยาะเย้ยให้เขาอย่างไม่แยแส “ไปพาไอ้เด็กนั่นมา จะได้สู้กันซะที ผมอยากเห็นว่ามันจะเก่งสักแค่ไหน..”

จ้าวอู๋ฉีเขาไปช่วยพยุงซู่ชีเม่า แต่แทนที่จะตอบตำถามของซวนหยวนหรง เขานิ่วหน้าด้วยความโกรธเคืองโดยไม่ส่งเสียง

ซู่ชีเม่าเริ่มตื่นตระหนกเมื่อเห็นจ้าวอู๋ฉีเงียบไป “ท่านนายพล ทำไมถึงไม่ให้ผมไปเรียกตัวคุณเฉิน? เราจะปล่อยให้ซวนหยวนหรงทำตัวไร้ยางอายแบบนี้ที่กระทรวงยุติธรรมไม่ได้นะครับ”