ตอนที่ 915 ความอัปยศอดสู

แอนดรูว์เปลี่ยนกลับไปเป็นร่างเดิม เพราะเขาขาดพลังงานจำนวนมากที่จำเป็นต้องใช้ในการคงร่างมนุษย์หมีเอาไว้

เมื่อเห็นว่าแอนดรูว์ไม่สามารถสู้ต่อไปได้อีกแล้ว อิจิโระก็ประสานร่างเงากลับเข้าร่างจริง ก่อนจะพุ่งกระบี่เข้าไปที่คอของชาวฉวงกั๋วคนนั้น

มาถึงตอนนี้ มือกระบี่ก็สามารถคร่าชีวิตแอนดรูว์ได้เพียงแค่พลิกข้อมือเท่านั้น

แต่ทว่า แทนที่จะฆ่าแอนดรูว์ในทันที อิจิโระกลับใช้กระบี่สลักรูปเต่าลงไปบนหน้าอกของนักสู้ชาวฉวงกั๋ว

แม้ว่าอิจิโระจะไม่ได้สังหารแอนดรูว์ เขาก็ทำสิ่งที่แย่มากไปกว่านั้น นั่นคือการทำให้แอนดรูว์ต้องอับอายขายหน้าที่สุด

“ฉันจะฆ่าแก!” แอนดรูว์ร้องตะโกนด้วยความเดือดดาล หลังจากเห็นสิ่งที่อิจิโระทำกับเขา แต่ก่อนที่เขาจะได้สังหารอิจิโระตามที่เขาพูดออกมา มือกระบี่ชาวต่าวกั๋วก็เตะแอนดรูว์ออกจากสนามประลองไป

“หากคุณไม่ใช่ชาวฉวงกั๋ว ฉันคงฆ่าทิ้งไปนานแล้ว” อิจิโระเย้ยหยัน

แอนดรูว์พยายามอย่างสิ้นหวังที่จะกลับเข้าไปในสนามประลองราวกับว่าเขาได้เสียสติไปอย่างสิ้นเชิง

สำหรับเขา การถูกทำให้อับอายขายหน้านั้นแย่มากกว่าการถูกสังหารเสียอีก

“แอนดรูว์!” แอนนาร้องเรียกห้ามชายคนนั้น ในเมื่อแอนดรูว์นั้นถือว่าแพ้ไปแล้ว แอนนาก็ไม่อยากให้เขาต้องทำให้ประเทศของเธอต้องเสื่อมเกียรติมากไปกว่านี้

แอนดรูว์ไม่เหลือทางเลือกอื่นใดนอกจากต้องกลับไปหาเจ้าหญิงพร้อมกับหน้าอกของเขาที่ยังมีเลือดไหลออกมาอยู่ แต่ทว่าบาดแผลนั้นไม่ได้รบกวนจิตใจเขาเลยแม้แต่น้อย

“ฉันเข้าใจว่าต้าซย่าเป็นรายต่อไป หวังว่าพวกคุณจะทุ่มเทมากกว่านี้ในการสู้นะ” อิจิโระเบนความสนใจไปยังจ้าวอู๋ฉีพลางเยาะเย้ยด้วยอาการเย่อหยิ่ง

ด้วยความโมโห จ้าวอู๋ฉีหันไปหาเฉินผิง เขาตั้งใจจะบอกอะไรบางอย่างกับชายคนนั้น แต่ทว่าก่อนที่จ้าวอู๋ฉีจะทันได้พูด เฉินผิงก็กระโจนขึ้นไปในอากาศ ก่อนจะร่อนลงในสนามประลอง

อิจิโระดูเหมือนจะขุ่นเคืองที่เฉินผิงก้าวเข้ามาเป็นผู้ท้าชิง เขาจึงเยาะเย้ยว่า “นี่น่ะเหรอ นักสู้ที่ดีที่สุดที่ต้าซย่าส่งมา? เป็นแค่ปรมาจารย์อาวุโสเนี่ยนะ?”