ตอนที่ 932 สัตว์อสูรกลืนสวรรค์

เลือดสดๆ พรั่งพรูออกมาจากปากของชายทั้งสามคน ก่อนจะกระจายไปทั่วทั้งพื้นดินเป็นรูปวงกลม

ในขณะเดียวกัน แขนข้างหนึ่งของพวกเขาก็หักออกมา ความเจ็บปวดทรมานทำให้พวกเขาหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียดน่ากลัว

เลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากแขนของพวกเขาที่หักออก มันไหลออกมาเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ

ตูม! ตูม! ตูม!

ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็เริ่มสั่น และมีหมอกหนาค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาทีละชั้นๆ จากนั้นมันก็จางหายไปในท้องฟ้า ก่อนที่จะเผยให้เห็นเงาร่างใหญ่มหึมาอันน่าอัศจรรย์ขึ้นตรงหน้าเฉินผิง

“นี่มันบ้าอะไรเนี่ย?” เฉินผิงหายใจเข้าลึกและอ้าปากค้าง

สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ยักษ์สูงหลายเมตรปรากฏขึ้นตรงหน้า มันมีลักษณะที่แปลกประหลาดมาก โดยเขี้ยวที่ยื่นออกจากปากของมันนั้นแหลมคมราวกับใบมีดโกน ไม่มีใครรู้ว่ามันคือตัวอะไร

เมื่อมันสูดฟุดฟิดไปตามรอยเลือดบนพื้น มันก็อ้าปากก่อนจะกลืนกินชายในชุดคลุมสีดำคนหนึ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล

ชายอีกสองคนที่เหลือยืนนิ่งราวกับเป็นอัมพาตขณะที่ฉากอันน่ากลัวจนแทบเสียสตินั้นเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา

เขาทำได้เพียงยืนมองพวกเดียวกันถูกกลืนกินเข้าไปในร่างกายของสัตว์ประหลาดตนนั้น

จากนั้น เฉินผิงก็เข้าใจแจ่มแจ้งถึงสิ่งที่อีจิโระต้องการจะสื่อโดยใช้คำพูดว่า ‘บูชายัญ’ อิจิโระต้องการให้ชายทั้งสามคนสละชีวิตตัวเองเพื่อล่อให้สัตว์ร้ายตัวนี้ออกมาจัดการกับเขา

“แกทำให้ฉันต้องเรียกสัตว์อสูรกลืนสวรรค์มาช่วยเองนะ วันนี้ฉันจะไม่เหลือความเมตตาอะไรใดๆ ให้แกอีกเลย…” อิจิโระกัดฟันด้วยความเดือดดาล

เขารู้ดีว่า ถึงแม้เขาจะจัดการสังหารเเฉินผิงและคนอื่นๆ ได้จนสำเร็จ แต่เขาก็ต้องได้รับโทษทันเมื่อกลับไปถึงบ้าน จากการที่เขาสละชีวิตของนักบวชทั้งสามในตระกูลวาตานาเบะ

แม้ว่าเขาจะเป็นนายน้อยของตระกูลก็ตาม ก็ไม่มีทางที่จะหนีการลงโทษที่รอเขาอยู่ไปได้

แต่กระนั้น ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดของอิจิโระไม่ใช่เรื่องนี้ เพราะเรื่องเดียวที่อยู่ในหัวเขาก็คือ การส่งเฉินผิงไปลงนรกซะ

โฮก...

แม้ว่ามันจะกลืนชายในชุดคลุมทั้งสามคนไปเรียบร้อยแล้ว สัตว์อสูรกลืนสวรรค์ก็ยังคงส่งสายตาแดงก่ำมาหาเฉินผิง มันทำท่าเหมือนว่ายังไม่ได้กินอะไรเลย

ท่าทางของเฉินผิงเคร่งเครียดขึ้นทันที เขาขมวดคิ้วแน่นขณะที่จงใจจ้องไปยังดวงตาของสัตว์อสูรกลืนสวรรค์