ตอนที่ 963 มีดที่ไร้หินลับคม

หลงอู่โผเข้ากอดเฉินผิงอย่างตื่นเต้น “คุณทำได้ดีมาก เฉินผิง! ตราบใดที่คุณฝึกวิชาได้แบบนี้ต่อไป นายหญิงต้าเฉียวคงจะได้ออกมาเจอแสงสว่างในเร็ววัน”

“คุณหลง เราจะอยู่ที่นี่อีกต่อไปไม่ได้แล้วนะครับ เราต้องย้ายไปที่อื่น”

เพราะตระกูลหลงหาที่นี่เจอแล้ว เฉินผิงจึงรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่หลงอู่จะใช้ชีวิตหลังเกษียนอย่างสันโดษที่หงเฉิงต่อไป พวกเขาต้องย้ายไปอยู่ที่อื่นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

“เราจะไปที่ไหน?” หลงอู่ถาม

“หุบเขายาครับ”

ในตอนนั้นเฉินผิงคิดว่าหุบเขายาน่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด

หลังจากให้หลินเทียนหู่กับชือเฟิ่งจัดการธุระประปังที่หงเฉิง เฉินผิงก็พาหลงอู่ ซูอวี่ฉีกับคนที่เหลือไปที่หุบเขายา

เพราะซูอวี่ฉี กู่หลิงเอ๋อร์กับเสี่ยวหลานได้รับบาดเจ็บ จึงควรให้พวกเขาพักรักษาตัวที่หุบเขายาโดยไม่ต้องมีอะไรมากวนใจ

ตอนที่เฉินผิงกับคนของเขามาถึงหุบเขายา ซูฉางเซิงก็รีบเตรียมการรักษาไว้ให้ซูอวี่ฉีกับคนที่เหลือ

ในขณะเดียวกัน หลงอู่ที่ได้รับบัตรเชิญงานประลองก็เอามาให้เฉินผิง

“เฉินผิง งานประลองครั้งนี้อันตรายยิ่งกว่าครั้งก่อนหน้า เพราะฉะนั้นจงระวังตัวด้วย”

หลงอู่มองเฉินผิงอย่างเป็นกังวล

“ไม่ต้องห่วงครับ คุณหลง ผมแข็งแกร่งขึ้นแล้ว ไม่มีคนหนุ่มที่ไหนโค่นผมได้หรอก อีกอย่าง ตัวตนของผมถูกเผยแพร่ไปแล้ว พวกเขาคงไม่กล้าท้าชนผมตรงๆ แน่” เฉินผิงเอื้อมมือหยิบบัตรเชิญพลางรับปากอย่างมั่นใจ

หลงอู่ถอนหายใจแล้วตอบ “คุณยังอ่อนต่อโลกอยู่มาก ยุทธภพนั้นซับซ้อนกว่าที่คุณคิดนัก ยังไงก็เถอะ แค่ระวังตัวไว้ก็พอ”

จากนั้นเขาก็ตบไหล่เฉินผิงสองสามที

“เข้าใจแล้วครับ ผมฝากซูอวี่ฉีกับคนอื่นให้คุณดูแลด้วย”