ตอนที่ 976 กับดัก

ครู่หนึ่งต่อมา ทั้งพื้นที่สุสานก็เงียบสงบด้วยไม่มีใครส่งเสียงอะไรเลย และบรรยากาศก็ตึงเครียด เมื่อประกอบเข้ากับกลิ่นคาวเลือดแล้ว มันก็เพียงพอจะทำให้ใครหลายคนเสียสติไปได้ง่ายๆ

ทันใดนั้น เสียงของโลหะกระทบกันก็ดังก้องขึ้นมา ทุกคนต่างแตกตื่นตกใจและรีบวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาเห็นหูปาฉีกำลังทุบกำแพงหินด้วยมือเปล่าของเขาเอง จนกระทั่งเกิดรอยบุบในกำแพงนั้น จากนั้นก้อนหินสองก้อนที่มีรูปร่างคล้ายหัวเสือก็ปรากฏออกมาจากกำแพง สิ่งที่ฝังอยู่ในดวงตาที่เบิกกว้างของหัวเสือนั้นคืออัญมณีที่ส่องประกายสีเขียวซึ่งมันทำให้หัวเสือหินดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

“ในที่สุดเราก็เจอสักที!” หูปาฉีประกาศกร้าวออกมาด้วยความดีใจ

“ดวงตานั่นคือไข่มุกราตรีงั้นเหรอ?”

จ้าวฉวางสังเกตเห็นแสงสีเขียวที่ส่องประกายอยู่ในดวงตาของหินแกะสลักนั้นและคิดว่าเป็นอัญมณีชนิดหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงเอื้อมมือออกไปคว้ามัน

“อย่าขยับ!”

เฉินผิงคว้าตัวจ้าวฉวางและห้ามไม่ให้เขาขยับตัว

แต่เมื่อทุกคนเห็นเข้า ก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที

เพราะอย่างไรเสีย นี่ก็คือการประลอง ของวิเศษต่างๆ จะตกเป็นของใครก็ตามที่หามันเจอเป็นคนแรกและเอาชีวิตรอดได้เร็วที่สุด และนั่นเป็นเหตุผลที่เฉินผิงถูกจัดให้อยู่ในอันดับหลังๆ ของกลุ่มนี้

“ห้ามใครขยับตัว!” หูปาฉีตะโกนออกมา

ไม่มีใครรู้ว่าจะมีกับดักอะไรข้างในนี้หรือไม่ ถ้าปล่อยให้เคลื่อนไหวกันได้ตามใจชอบและเกิดมีคนไปเปิดกับดักออกมาแล้วล่ะก็ คนเหล่านี้ก็จะตกอยู่ในห้วงแห่งปัญหาอย่างแท้จริง

แต่อนิจจา ไม่มีใครฟังคำสั่งของเขาเลย ทุกคนต่างพุ่งสายตาไปยังของวิเศษตรงหน้ากันทั้งสิ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น หูปาฉีก็ทำได้เพียงหันไปหากั๋วเว่ยและตะโกนว่า “คุณกั๋ว เราต้องห้ามอย่าให้ใครเคลื่อนไหวเพื่อเลี่ยงไม่ให้ไปโดนกับดักเข้า!”

“ทุกคน หยุดอยู่กับที่!”

ใบหน้าของกั๋วเว่ยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเมื่อได้ยินหูปาฉีพูดเช่นนั้น ออร่าระเบิดออกมาจากร่างกายเขาและพุ่งตรงไปยังคนที่พยายามจะเอื้อมคว้าวัตถุลึกลับที่ลอยอยู่ในอากาศ