ตอนที่ 980 โจมตีด้วยไฟ

“คุณหู เราถอดเสื้อออกมาแล้วเผามันได้นี่” ศิษย์คนหนึ่งเสนอความคิดต่อหูปาฉี

“ก็เป็นไปได้! แต่เสื้อของเราอาจจะไม่เพียงพอ!” เมื่อพูดจบ หูปาฉีก็มองไปยังกั๋วเว่ย

เสื้อของหูปาฉีและเหล่าศิษย์นั้นไม่เพียงพอจริงๆ แต่ถ้าทุกคนถอดเสื้อกันออกมาทั้งหมด ก็จะไม่มีปัญหาแน่นอน

แต่ผู้คนเหล่านั้นต่างเป็นผู้ฝึกพลังขั้นสูงจากตระกูลที่ทรงอิทธิพลต่างๆ มากมาย และหูปาฉีไม่มีอำนาจมากพอจะสั่งให้พวกเขาถอดเสื้อ เขาจึงหันไปหากั๋วเว่ย

เมื่อมองไปยังฝูงต่อที่บินกันมาอย่างไม่ขาดสายจากอุโมงค์แห่งนั้น กั๋วเว่ยก็ไม่เหลือทางเลือกใด เขาตะโกนบอกทุกคนที่เหลือว่า “ถอดเสื้อออก! เดี๋ยวนี้!”

ทุกคนตกตะลึงไปกับสิ่งที่กั๋วเว่ยพูด พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้องถอดเสื้อเมื่อต้องเผชิญหน้ากับต่อพิษ มันจะไม่ยิ่งทำให้ต่อพิษต่อยพวกเขาได้ง่ายขึ้นอย่างนั้นหรือ?

“ทุกคน เราต้องฆ่าต่อพิษโดยการใช้ไฟ! ในเมื่อไม่มีอะไรที่ติดไฟง่ายในที่นี้เลย เราจึงต้องเผาเสื้อผ้าของพวกเราแทน” กั๋วเว่ยอธิบายอย่างเป็นกังวล

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่เหลือทางเลือกใดนอกจากต้องถอดเสื้อออกมา

ไม่นานนัก เสื้อกองโตก็ถูกวางเอาไว้อยู่หน้าทางเข้าอุโมงค์ หูปาฉีโปรยดินปืนใส่ลงไปก่อนจะเกิดเสียงดังตูม และเสื้อผ้าเหล่านั้นก็เริ่มไหม้

เช่นนี้แล้ว ต่อพิษก็ไม่สามารถบินออกมาได้อีก ต่อบางตัวพยายามบินฝ่าเปลวไฟออกมา แต่พวกมันก็ถูกเผาไหม้จนตาย

หูปาฉีคว้าเสื้อสองสามตัวได้ และจุดไฟใส่เสื้อนั้น ก่อนที่จะโยนเข้าไปในอุโมงค์ และเขายังโยนผงดินปืนใส่เข้าไปอีกด้วย

จากนั้น เขาก็ดันฝ่ามือไปข้างหน้า พลังลมปราณระเบิดพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือเขา ทำให้เกิดลมกระโชกขึ้นอย่างรุนแรง เปลวไฟที่ไหม้เสื้อผ้าอยู่ก็ลุกโหมกระหน่ำจากพลังลมปราณนั้น

ต่อพิษเริ่มร่วงลงสู้พื้น พวกมันบินกลับและล่าถอยไปเพื่อให้พ้นจากเปลวเพลิง

“ไปกันเถอะ!” หูปาฉีตะโกนก่อนจะพุ่งไปข้างหน้า

ขณะที่เขาวิ่งไป เขาก็โยนเสื้อผ้าที่ติดไฟออกไปฆ่าต่อพิษในอุโมงค์นั้นด้วย

ไม่นานนัก พื้นอุโมงค์ก็เกลื่อนไปด้วยซากของต่อพิษ เมื่อทุกคนเหยียบไปบนซากต่อพิษ พวกเขาก็รู้สึกเหมือนก้าวไปบนชั้นหิมะหนาๆ

ในตอนที่เสื้อตัวสุดท้ายถูกเผา ต่อพิษทั้งหมดก็ตายแล้ว

เมื่อเห็นความยุ่งเหยิงของสมาชิกจากตระกูลที่ทรงอิทธิพลคนอื่นๆ แล้ว พวกเขาก็รู้สึกสิ้นไร้หนทาง

ไม่ว่าจะทรงอำนาจเพียงใด พวกเขาก็ไม่สามารถปลดปล่อยความแข็งแกร่งได้อย่างเต็มที่ในสุสานโบราณแห่งนี้ ปรมาจารย์ยุทธ์ทุกคนถูกกดดันให้มาอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเพราะเพียงแค่ฝูงต่อพิษเท่านั้นเอง