ตอนที่ 987 ครั้งนี้คุณชนะ

หลังจากสังหารซวนหยวนไค เฉินผิงก็กระโดดเข้าไปในการต่อสู้ตรงนั้น และไล่จู่โจมปรมาจารย์ยุทธ์จากตระกูลซวน

ปรมาจารย์ยุทธ์ทั้งสองเห็นว่าเจ้านายเขาถูกฆ่าตายไปแล้ว และเฉินผิงเข้ามาร่วมสู้ด้วยความเกรี้ยวกราดแค่ไหน พวกเขาก็หวาดกลัวมากจนอยากจะหันหลังกลับและวิ่งหนีไป

น่าเสียดายที่มันสายเกินไป มือของเฉินผิงส่องแสงสีทองจางๆ ด้วยพลังวิญญาณที่แก่กล้าม้วนตัวอยู่รอบๆ มือนั้น เฉินผิงโยนหมัดออกไปและส่งลูกกลมสีทองสองลูกพุ่งออกมาอย่างเข้มข้นจนมันสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า

และเช่นนั้นเอง เขาได้สังหารปรมาจารย์ยุทธ์สองคนจากตระกูลซวนไปแล้ว โดยไม่มีแม้แต่ความลังเลใจเลย

จากนั้น หลงเซียวและต่งเจียห่าวก็แตกตื่น หลงเซียวมีสีหน้าที่แย่กว่าต่งเจียห่าวเมื่อเขาเห็นซวนหยวนไคถูกสังหารไปต่อหน้าต่อตา

เขาไม่คิดว่าเฉินผิงจะฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บสาหัสได้รวดเร็วถึงเพียงนั้น

“เฉินผิง คุณโอเคแล้วเหรอ?” ต่งเจียห่าวถาม เขาอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เมื่อได้เห็นว่าเมื่อครู่นี้เฉินผิงยังบาดเจ็บหนักอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนเขาไม่เป็นอะไรแล้ว

“ใช่ เฉินผิงตอบพลางยิ้ม

“ดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น ส่วนตอนนี้ ไอ้สารเลวนั่นพยายามจะเอาเปรียบจากการที่คุณบาดเจ็บและขโมยภาพวาดไปตอนที่คุณกำลังจ้องมันอย่างเลื่อนลอยนั่นไง คุณต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักที่จะได้เข้ามาถึงนี่ ดังนั้นอย่าปล่อยให้ไอ้ชั่วนั่นมาเอามันไปง่ายๆ นะ”

ต่งเจียห่าวชี้ไปที่หลงเซียวและพ่นพล่ามคำดูถูกใส่ไม่รู้จบ

“นี่ ต่งเจียห่าว แกควรจะหุบปากเปราะๆ ของตัวเองให้สนิทไว้นะ! นี่เป็นการประลองของสมาพันธ์ศิลปะการต่อสู้ซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับแกเลย และนี่ก็เป็นกฏของพวกเราเอง” หลงเซียวคำรามออกมาขณะจ้องหน้าต่งเจียห่าว

เฉินผิงหันไปหาหลงเซียวและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “งั้นเหรอ? ถ้าในเมื่อกฏกำหนดไว้แบบนั้น ผมก็จะเอาภาพวาดไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็กระโจนไปข้างหน้าและคว้าเอาภาพวาดเจ้าปัญหานั้นมาทันที

ท่าทีของหลงเซียวตึงเครียดเมื่อเห็นว่าเฉินผิงคว้าเอาภาพวาดไปแล้ว น่าเสียดายที่เฉินผิงแข็งแกร่งขึ้นมามาก หลงเซียวจึงทำอะไรไม่ได้อีกต่อไป ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าต่งเจียห่าวจะแหกกฏและช่วยเฉินผิงแบบนี้

“เฉินผิง ส่งภาพวาดนั้นมาให้ฉันซะดีๆ ไม่งั้น แกจะไม่ได้ออกไปจากสุสานโบราณนี่ในสภาพดีอย่างแน่นอน” หลงเซียวขู่

ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยความโกรธขณะจ้องตรงไปยังเฉินผิง