บทที่ 101

ฉันโต้กลับอย่างไม่คิดอะไร “ก็เพราะว่าเขาเป็นพี่ชายของฉัน”

“แต่ผมไม่คิดว่าพี่สะใภ้ของคุณจะชอบใจหรอกนะ”

แคโรไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ร่างสูงถึงยกเรื่องพี่สะใภ้ของเธอขึ้นมาพูดแบบนี้

หรือว่าที่เฮนรี่กับพี่สะใภ้ผิดใจกันก็เพราะเธอ?

พอคิดตามคำพูดของดิกสัน หัวใจพลันรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาทันที เมืองถึงสนามบินเมืองอู๋ มือบางก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรออกหาคนที่อยู่ในความคิด เสียงของพี่ใภ้ฟังดูงัวเงียราวกับพึ่งตื่นนอน “ว่าไงแคโร มีอะไรหรือเปล่า?”

“พี่สะใภ้ ที่พวกพี่ทะเลาะเป็นเพราะฉันหรือเปล่า?”

คำถามของฉันสื่อตรงเข้าประเด็นจนอีกฝ่ายตกใจ เสียงของเธอเงียบไป ก่อนเอ่ยออกมาเบา ๆ “จะว่าอย่างนั้นก็ได้”

พี่สะใภ้ก็เป็นคนตรงดีเหมือนกันนะ

“พวกพี่ทะเลาะกันเรื่องอะไร?”

ที่แรกฉันกลัวว่าคำถามนี้จะดูตรงประเด็นจนอีกฝ่ายไม่กล้าตอบ ทว่าเสียงที่ตึงขึ้นเล็กน้อยนั้นกลับตอบมาเร็วควัน “เฮนรี่บอกว่าฉันเป็นคนไร้หัวใจ แล้วก็รักใครไม่เป็น ตั้งแต่ช่วงที่เธอเข้ารับการผ่าตัด ไม่ใช่แค่เฮนรี่ที่วิ่งวุ่น ฉันเองก็มีเรื่องให้จัดการจนหัวหมุนเหมือนกัน... เขาคงรู้สึกว่าฉันรักเขาน้อยลง หรือไม่มีเวลาให้ แคโร บ้างครั้งฉันก็คิดนะว่าเรื่องของเธอทำให้ความสัมพันธ์ของเราแย่ลง”

การที่เฮนรี่ดูแลฉันนั่นก็เพราะว่าเขาคิดว่านี่คือสิ่งที่คนเป็นพี่ชายควรทำ เฮนรี่ยึดถือความรับผิดชอบมากกว่าสิ่งอื่นใด และมันทำให้ฉันยอมรับความหวังดีของเขาโดยปราศจากการนึกถึงความรู้สึกของคนอื่น ๆ

รวมทั้งความรู้สึกของพี่สะใภ้ด้วย

ฉันพึมพำด้วยความรู้สึกผิด “ฉันขอโทษนะคะ พี่สะใภ้”

มือบางยกขึ้นมาปิดบังดวงตาที่กำลังแดงก่ำของตัวเอง “ฉันขอโทษจริง ๆ ที่ละเลยความรู้สึกของพี่ ฉันเชื่อว่าพี่ชายรักพี่มาก และพี่เฮนรี่แค่คิดว่าฉันยังเป็นเด็กที่อยู่ในความรับผิดชอบของเขา ต่อจากนี้ฉันจะพยายามไม่ไปรบกวนพี่ชายอีก เพราะฉะนั้นพี่สะใภ้ อย่าโกรธพี่เฮนรี่เลยนะคะ?”

“ไม่หรอกแคโร” ปลายสายถอนหายใจ “เรื่องของเธอไม่ใช่ปัจจัยหลักหรอกนะ เราทั้งคู่ก็แค่ยกมันขึ้นมาเพื่อหาข้ออ้างให้ตัวเอง สาเหตุที่แท้จริงก็คือ เฮนรี่รู้สึกว่าฉันไม่ใส่ใจและมอบความรักให้เขาเหมือนเมื่อก่อน”

“ถ้าอย่างนั้น จริง ๆ แล้วพี่รู้สึกยังไงกับพี่เฮนรี่ในตอนนี้?”

“ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้ราบลื่น ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะตกลงย้ายมาอยู่กับเขาแล้วแคโร เฮนรี่ทำร้ายจิตใจของฉันหลายครั้ง แต่ฉันบอกตัวเองเสมอว่ายกโทษให้เขาได้ สุดท้ายฉันก็ทนกับความดื้อรั้นหัวแข็งของเขาไม่ได้... เฮนรี่ดูพยายามปรับขึ้นบ้าง จนเราตกลงย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลคุกด้วยกัน แม้ว่ามันจะดีขึ้นมากกว่าเดิม แต่แผลในใจก็ไม่เคยหาย นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ความรู้สึกของฉันเริ่มไม่เหมือนเดิม มันอาจจะเริ่มลดลง”

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าทั้งเฮนรี่และพี่สะใภ้ ต่างฝ่ายจะมีเรื่องให้บั่นทอนจิตใจกันแบบนี้