บทที่ 141

“แคโรไลน์ ฉันต้องการไต”

นี่เป็นแรงจูงใจภายนอกของเธอ เธอต้องการไต เธอจึงมาหาฉัน

ฉันอยากจะปฏิเสธ แต่ก็ไม่สามารถพูดได้ ทั้งหมดเป็นเพราะครอบครัวชอว์ได้เอาไตอีกข้างไปจากเธอ

ฉันกัดริมฝีปากของฉัน ขณะที่น้ำตาไหลลงมาบนใบหน้าของฉัน โดยไม่ปริปากพูดสักคำ

“ฉันเป็นโรคไตวาย และต้องการผู้บริจาค” เธอกล่าว โดยไม่แสดงออกอย่างสิ้นเชิง “แคโรไลน์ ครอบครัวชอว์เอาไตของฉันออกไป”

ฉันซ่อนอารมณ์ “ฉันขอโทษ” ฉันกระซิบ

“แคโรไลน์ ฉันรู้ว่าเธอป่วย ดังนั้นเรามาจัดการเรื่องนี้กันเถอะ ฉันจะรักษาโรคมะเร็งของเธอ และเธอให้ไตของเธอกับฉันเป็นการตอบแทน”

มันเหมือนเป็นเรื่องที่พูดง่ายกว่าทำซะอีก ไม่มีทางที่ควินซี่จะปล่อยฉันออกจากเบ็ดง่ายๆ

“เธอไม่โทษฉันเหรอ?” ฉันถาม

“ฉันก็อยากโทษอยู่หรอกนะ แต่ฉันก็อยากมีชีวิตอยู่ด้วย นอกจากนี้ เธอเคยทำอะไรผิดกับฉันหรือเปล่า? แคโรไลน์ มันเป็นความผิดของผู้ใหญ่ที่ทำเรื่องนี้พวกเขาเป็นฝ่ายผิด”

เธอเป็นคนซื่อสัตย์ เมื่อเธอพูดแบบนั้นเพื่อตำหนิฉัน แต่เธอก็บอกด้วยว่าไม่ใช่ความผิดของฉัน

“ควินซี่!” ฉันตะโกน

“แคโรไลน์ เธอจะมารับฉันที่สนามบินไหม?” เธอถามเบาๆ ฟังดูเกรงว่าฉันอาจปฏิเสธเธอ

ความรู้สึกของฉันขัดแย้งกันตั้งแต่ฉันไม่มีทางอ่านความคิดของเธอได้ เธอไม่มีแผนจะต่อต้านฉันจริง ๆ เหรอ?

ถ้าเธอไม่มีเจตนาร้าย เวนดี้กับเกวนรู้เรื่องความขัดแย้งของเราได้อย่างไร? ควินซี่เป็นผู้บริสุทธิ์มาตลอดหรือไม่?

ถ้าเธอบริสุทธิ์จริง ทำไมเธอถึงพูดเรื่องอยากแต่งงานกับดิกสันล่ะ? แท้จริงแล้วเธอเป็นอย่างไร?

ฉันคิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นในความคิดของเธอ แต่ฉันก็ไม่สามารถแสดงท่าทีรังเกียจเธอมากเกินไป

“แน่นอน” ฉันเห็นด้วย

ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่ฉันไปหาเธอ ฉันต้องการตรวจสอบสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่

“ขอบคุณ แคโรไลน์” เธอขอบคุณอย่างสุดซึ้ง

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉันตอบว่า “แอนดรูและฉันจะไปรับคุณ”

ฉันกลัวที่จะเผชิญหน้ากับควินซี่เพียงลำพัง ดังนั้นการให้แอนดรูไปกับฉันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนั้น เมื่อมีเขาอยู่ข้าง ๆเขาจะสนับสนุนฉันอย่างแน่นอน