บทที่ 164

แซคคารี่แชร์โลเคชั่นมาให้ แต่พอถึงเขตสนามบินก็เห็นลีมูซีนจอดเรียงรายอยู่สามสี่คัน รถส่วนบุคคลไม่สามารถเข้ามาจอดไว้ในบริเวณนี้ แสดงว่าพวกมันคงเป็นของคนรวยหรือพวกมีอิทธิพลแน่

พลันเมอร์เซเดสเบนซ์สีดำคันหรูที่ติดป้ายทะเบียนเลขตัวเดียวหายากเช่นเลขหนึ่งก็ขับเข้ามา ดูก็รู้ว่านั่นเป็นรถของแซคคารี่

ร่างสูงนั่งนิ่งรออยู่ในรถ

ฉันจอดสปอร์ตคาร์ของตัวเองไว้แล้วลงจากรถเพื่อเดินไปหาอีกฝ่าย ทว่าก่อนที่จะได้เปิดประตูรถของเขา กลับมีเสียงเรียกน่าสะพรึงของใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลังเสียก่อน

“แคโรไลน์ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?”

เสียงของหล่อนช่างน่ารังเกียจ ไม่ว่ายังไงก็ยังน่าขยะแขยงและไม่เคยจำใส่กะโหลกว่าอย่ายุ่งกับเรื่องของคนอื่น

แต่ก็อย่างว่าแหละ ยัยนี่ยังคงยึดมั่นในความจองหองนั่น

เพราะหล่อนคือผู้สืบทอดของตระกูลเยล รวมทั้งคู่หมั้นของดิกสัน เกร็ก

...

แคโรถามกลับทว่ายังคงหันหลังให้หล่อน “มันไม่ใช่เรื่องของเธอ จริงไหม?”

แค่หน้าฉันยังไม่อยากมองเลย

เสียงนั่นเอ่ยเหยียด “ฉันนึกว่าเธอใกล้ลาโลกไปแล้วซะอีก?”

ฉันถึงกลับพูดไม่ออก

ฉันเกลียดยัยนี่ นิสัยเสีย ๆ ของเธอกำลังทำให้ฉันปวดหัว ในใจอยากจะเปิดประตูขึ้นรถไปซะ แต่ก็ไม่อยากให้แม่นี่เห็นแซคคารี่

ฉันนิ่งอย่างเมินเฉยเพื่อรอให้เวนดี้เดินกลับไปเอง แต่ผู้ชายที่ก้าวเข้ามายืนข้างเธอทำให้ชะงัก ให้ตายสิ ฉันไม่คิดว่าดิกสันจะมาอยู่ที่นี่ด้วย

แล้วก็ไม่ใช่แค่เขานะ

ยังมีนายท่านเยลและคนอื่น ๆ ในตระกูล

รวมทั้งป้าของดิกสัน นายหญิงเยล

เขาคงจะมารับคนพวกนี้ ไม่ก็นายหญิงเยลหรือเวนดี้

แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร มันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับฉัน

เมื่อเห็นท่าทีของฉัน เวนดี้ก็พุ่งเข้าไปกอดแขนของดิกสันทันที ก่อนจะเริ่มพูดจาแดกดัน “แคโรไลน์ ได้ข่าวว่าเธอแอบไปจู๋จี๋กับแลนซ์หลังจากเกิดเหตุการณ์ที่โบสถ์ แล้วตอนนี้ยังไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลชิคแห่งเมืองถงอีก อ้อ ยังไม่รวมตอนที่ถูกเปิดโปงเรื่องจูบกับฌอนไปตอนนั้น... เธอนี่ร่านไม่เบาเลยนะ”

ฉันเคยคิดว่าเจนนิเฟอร์นั่นสมองกลวง แต่คิดไปคิดมาคงจะเป็นเวนดี้มากกว่า ทว่ารวม ๆ แล้วก็ดูต่ำช้าด้วยกันทั้งคู่

ดวงตาคู่สวยของฉันหรี่ลงพร้อมจ้องไปยังดิกสัน เขาสะบัดแขนของเวนดี้ออกทันทีแล้วจ้องฉันกลับ ดูเหมือนว่าร่างสูงจะไม่อยากถูกดึงเข้ามาในสงครามประสาทนี่

ถ้าเป็นแต่ก่อนชายตรงหน้าคงเข้าข้างฉัน เพราะเขาเคยบอกว่าฉันคือสิ่งสำคัญที่สุดของเขา

...

แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

มันกลับไปเป็นเหมือนเมื่อสองเดือนก่อน

มันเป็นความคิดของเขาที่ตัดสินใจรับปากควินซี่เพื่อช่วยชีวิตฉัน พูดตามตรง ฉันไม่ควรคิดโทษโกรธเคืองเขา ดิกสันประสงค์ดี แต่คำพูดที่ว่าฉันไม่สามารถมีลูกให้เขาได้นั่นเจ็บที่สุด

ทุกความรู้สึกมาถึงจุดจบเมื่อเขาพูดคำนั้น ฉันไม่ต้องการขอร้องให้เขากลับมาอีกเลย

แม้ว่าตอนนั้นจะอยากหยุดงานแต่งงานบ้า ๆ นั่นแค่ไหนก็ตาม

ฉันต้องการออกไปจากสถานที่แห่งนั้นและโชคดีที่แซคคารี่เข้ามา!

ร่างบางถอนหายใจเมื่อนึกถึงเรื่องไร้สาระพวกนี้

เวนดี้หน้าแตกเมื่อดิกสันสะบัดเธอออก ก่อนจะพูดแก้ตัว “ขอให้เธอดีขึ้นเร็วๆ นะ”

ฉันขมวดคิ้ว “เธอสมองกลวงเหรอ?”

เวนดี้สัมผัสได้ถึงเสียงที่เข้มขึ้นของฉันพลันหน้าซีดเผือด ฉันพูดย้ำเสียงเย็น “ฉันอธิบายเรื่องทั้งหมดในเว่ยป๋อไปแล้ว และจะไม่อธิบายอะไรอีกทั้งนั้น! ฉันจูบกับฌอนแล้วไง? ฉันอยากจะเดตกับใครก็ได้เพราะฉันหย่าแล้ว นอกจากนี้เรื่องของฉันกับแลนซ์ก็ไม่ใช่เรื่องของคนนอกอย่างเธอ ฉันจะเลือกเขาหรือกลับมาอ่อยดิกสันก็ได้ในเมื่อฉันโสดและหย่าเรียบร้อยแล้ว ฉันจะทำอะไรกับคนที่ชอบก็ได้ รับรักจากผู้ชายคนไหนก็ได้ รวมทั้งจากสามีเก่าอย่างดิกสัน เกร็ก ด้วย”

เวนดี้หน้าบึ้งตึง ทว่าร่างสูงกลับจ้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาร้อนผ่าวราวกับโกรธเคืองกัน ริมฝีปากสวยยกยิ้ม “แน่นอน ฉันแต่ยกตัวอย่าง ฉันไม่มีเรื่องข้องเกี่ยวอะไรกับดิกสันแล้ว เขาเป็นแค่แฟนเก่าที่ฉันไม่อยากได้คืน”

เสียงเข้มของเขาพูดตัด “พอได้แล้ว แคโรไลน์”

นี่เป็นประโยคแรกที่ดิกสันพูดกับฉันในรอบสองเดือน นัยน์ตาคู่คมยังเต็มไปด้วยความโกรธเคือง

แคโรยิ้มพลางเอ่ยถาม “คุณยังรักฉันอยู่ไหม?”

ฉันประชดก่อนจะชี้ไปที่หัวใจของเขา “ฉันมีลูกให้ไม่ได้ แต่คุณก็ยังรักฉันใช่ไหม? ดิกสัน เกร็ก ตอนนี้ฉันอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว คุณรู้ไหมว่าฉันเจ็บขนาดไหน?”

ดิกสันพูดไม่ออก

ครั้งนี้เป็นเวนดี้และดิกสันที่หน้าเสียทั้งคู่ ไม่นานนายหญิงเยลก็เดินเข้ามาแทรกบทสนทนาของเราสามคน ก่อนจะพยายามเกลี้ยกล่อมฉันพร้อมรอยยิ้ม “ประธานชอว์ ฉันไม่ค่อยเข้าใจความรักของคนหนุ่มสาวในสมัยนี้นัก แต่สิ่งที่คุณพูดออกมามันเป็นอดีตไปแล้ว ตอนนี้ดิกสันคือคู่หมั้นของเวนดี้ ฉันเชื่อว่าพวกคุณรู้จักคำว่าขอบเขต การกระทำเช่นนี้มีเพียงทำร้ายกันและกันเท่านั้น”

เธอวรรคช่วงพลางเอ่ยต่อ “ความรู้สึกก็คือความรู้สึก เราไม่ควรทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลชอว์ และตระกูลเยลนะคะ”

ฉันทำดีกับครอบครัวนี้ก็เพราะนายท่านเยลเท่านั้น

เมื่อไหร่นี่เขาลงจากตำแหน่ง การควบคุมตระเยลก็จะง่ายขึ้น และมันคือเอาคืนเรื่องแย่ ๆ ที่เวนดี้เคยทำไว้กับฉัน

ขอเพียงแค่อดทนรอ