บทที่ 169

ฉันยิ้มและพูดว่า “ฉันแค่เดินเล่นเพื่อเคลียร์ความคิดของฉัน”

มีความลังเลอยู่บนใบหน้าของเฮนรี่ เขาเม้มริมฝีปากและแนะนำฉัน “โอเค แต่ก็ระวัง อย่าแยกจากชัคนะ”

ฉันออกจากบ้านพร้อมกับผู้ช่วยของฉันและเขากระซิบกับฉันที่ประตู “ท่านประธานชอว์ ผมได้ยินจากนายท่านคุกและแฟนสาวของเขาว่าท่านประธานเกร็กกำลังจะมา”

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว “ไม่น่าแปลกใจที่เฮนรี่ไม่อยากให้ฉันไป”

“เขาอยู่ข้างดิกสันตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ฉันขมวดคิ้วแล้วพาผู้ช่วยไปที่ย่านโคมแดงที่พลุกพล่านที่สุดในเมืองเอส มันเป็นโลกแห่งเสียงเพลงและการเต้นรำ เป็นย่านของคนหนุ่มสาว

ฉันไม่เคยมาที่นี่ในอดีต เมื่อสองเดือนก่อนฌอนพาฉันมาที่นี่ครั้งแรก ฉันมาที่นี่อีกครั้งในคืนนี้

ฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆสำหรับสถานที่แห่งนี้

ผู้ช่วยของฉันมักจะยุ่งกับงานมากและแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนเลย หลังจากที่ฉันเข้าไปในบาร์ฉันก็ปล่อยให้เขามองหาความเพลิดเพลินด้วยตัวเอง

ผู้ช่วยของฉันไม่ใช่เพลย์บอย เขาแค่นั่งข้างฉัน เพื่อดื่ม เขาอ้างว่าเขาไม่รู้ว่าจะเต้นอย่างไรเมื่อฉันขอให้เขาไป

ฉันยิ้มและพูดว่า “นายน่าเบื่อมาก”

ผู้ช่วยของฉันตอบพร้อมกับไวน์หนึ่งแก้วในมือของเขา “ก็ดีนะ น่าสนใจพอที่จะทำแบบนี้”

ฉันยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเล็กน้อย จากนั้นก็คุยกับผู้ช่วยเรื่องงาน เขากล่าวว่ามูลค่าการซื้อขายของ ชอว์ลดลงในช่วงสามปีที่ผ่านมา แต่พวกเขายังคงได้รับผลกำไรที่มั่นคง

เมื่อมรสุมนี้ผ่านไป ครอบครัวชอว์จะคงที่ ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวคุกจากเมืองเอสจะช่วยพวกเขา

ตระกูลคุกและตระกูลชอว์ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด แม้ว่าพวกเขาจะเป็นสองครอบครัวที่แยกจากกัน แต่พวกเขาก็แบ่งปันทรัพยากรมาโดยตลอด

หลังจากคุยกับผู้ช่วยของฉันสักพัก ฉันก็เห็นคนคุ้นเคยที่บาร์ แอนดรูบอกฉันเมื่อวานนี้ว่าผู้หญิงคนนี้ไปเมืองอู๋

ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้พบเธอในเมืองเอสในวันนี้ ฉันจำได้ว่าเขาบอกว่าเธอมาจากเมืองเอส

ผู้หญิงคนนี้ ซึ่งซีดและซูบผอมในความทรงจำของฉัน ตอนนี้นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ในชุดเดรสสั้นสีม่วงกุหลาบ พูดคุยกับบาร์เทนเดอร์ ท่าทางของเธอในขณะที่เธอดื่มไวน์นั้นดูสง่างาม และดูเหมือนเป็นแขกที่มาเยี่ยมบ่อยๆ

เธอเป็นเหมือนสาวนักเที่ยวกลางคืน แต่เธอก็ยังคงดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา

ฉันเหล่และถามผู้ช่วยว่า “นายรู้จักเธอไหม?”