บทที่ 260

ฉันสงสัยว่าทำไมโจชัวร์ถึงปรากฏตัวในงานปาร์ตี้ ฉันถามนาธานเกี่ยวกับเขา แต่โจชัวร์ไม่ได้รับเชิญด้วยซ้ำ เมื่อเขาเห็นฉัน เขาไม่ทักทายฉันและออกจากชายหาดไปอย่างเงียบ ๆ

เป็นเรื่องผิดปกติที่โจชัวร์จะเคลื่อนไหวอย่างลับ ๆ

เมื่อฉันโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ เขาบอกฉันทันทีว่าเขาไม่มีอำนาจ…ในฐานะผู้นำคนหนึ่งในตระกูลชิค เขาควรมีสิทธิ์เปิดใช้งานจีพีเอสทั่วโลก

อย่างไรก็ตาม เขาปฏิเสธฉัน ยิ่งไปกว่านั้น เขาขอให้ฉันโทรหาแซคคารี่แทน

คงจะดีถ้ามันเป็นเพียงการโทรธรรมดา แต่เขาได้เพิ่มคำถามที่เฉียบคม ทันใดนั้นฉันก็คิดขึ้นได้ว่าโจชัวร์เป็นผู้บงการที่ทำให้ทั้งดิกสันและแลนซ์ปรากฏตัวในโอกาสเดียวกัน ยิ่งไปกว่านั้น โจชัวร์ต้องได้รับคำสั่งจากแซคคารี่แน่ ๆ

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ฉันคิดเกี่ยวกับแซคคารี่แบบนี้ อย่างไรก็ตาม โจชัวร์ไม่มีอะไรที่ขัดแย้งต่อดิกสันและคนอื่น ๆ ทำไมเขาถึง... อย่างไรก็ตาม แซคคารี่ไม่ใช่ศัตรูของดิกสันและคนอื่น ๆ เว้นแต่พวกเขาจะทำเช่นนี้เพื่อแก้แค้นให้ฉัน แต่มันก็มากเกินไปที่จะผลักพวกเขาลงทะเลโดยตรงเพียงเพื่อล้างแค้นของฉัน

ถ้าดิกสันและคนอื่น ๆ ไม่สามารถว่ายน้ำได้ พวกเขาจะไม่มี ...

ยิ่งฉันคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งยุ่งเหยิง แลนซ์มองไปที่ลอเรนที่ยืนอยู่ไม่ไกลแล้วก็เรียกฉันว่า “ยัยบ๊อง”

ฉันตอบว่า “อะไรล่ะ ฉันอยู่ตรงนี่”

การจ้องมองของแลนซ์ด้วยการกะพริบตาเล็กน้อยและพูดอย่างลังเลว่า “ฉันได้พบกับยาราตอนที่กำลังทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก”

การแสดงออกของแลนซ์กำลังวนเวียนอยู่รอบ ๆ อย่างลังเล ฉันพูดตรงไปตรงมาว่า “ฉันรู้ เธอบอกฉันว่าเธอเจอคุณ และยังชมว่าคุณหล่อด้วย”

แลนซ์หลับตาและถามด้วยความสงสัย “เธอเป็นลูกสาวของครอบครัวทอมป์สันใช่ไหม?”

ฉันพยักหน้า “นาธานเป็นพี่ชายของเธอ”

“ยัยบ๊อง ผู้หญิงคนนั้นเย็นชาเกินไป”

มันหายากมากที่แลนซ์รู้สึกว่ามีคนเย็นชา สำหรับดิกสันหรือลอเรน แลนซ์เป็นคนที่เย็นชา

ฉันงงและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่มีอะไร ฉันแค่เป็นหนี้เธอ”

ฉันถามอย่างสงสัยว่า “คุณเป็นหนี้อะไรกับยารางั้นเหรอ?”

แลนซ์ยิ้ม เขาลดสายตาลงและมองมาที่ฉันอย่างอ่อนโยน “ยัยเด็กบ๊อง มันสายแล้วตอนนี้ ฉันจะไปส่งเรนกลับไปที่เมืองอู๋ก่อนนะ”

แลนซ์ไม่ได้บอกฉันว่าเขาเป็นหนี้อะไรกับยารา อย่างไรก็ตาม มันไม่สุภาพสำหรับฉันที่จะถามต่อไปเนื่องจากเขาจงใจปิดบังคำพูดของเขา