บทที่ 274

ฉันวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะเหลือบมองไปยังหญิงสาวข้างกายที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติของไวน์อย่างเพลิดเพลิน การแสดงออกของเธอดูห่างเหินราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่ได้เกิดขึ้น

เปลือกตาบางกระพริบปริบราวขบคิด ในหัวยังคิดอยู่ว่าเธอจงใจชนแก้วไวน์นั่นหรือเปล่า และถ้าหล่อนจงใจจริง ๆ ฉันจะไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ ให้อีกฝ่ายปั่นประสาทและทำกับฉันเหมือนตัวตลกแบบนี้

ในขณะที่ความอดทนใกล้หมด แซคคารี่ก็เดินกลับเข้ามาในห้อง ร่างสูงและใบหน้าหล่อเหลาสามารถสะกดทุกสายตาในห้องได้

ขาแกร่งสาวเท้ามานั่งข้างกัน นั่นทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าผู้หญิงของตัวเองอยู่ตรงไหน และควรทำตัวอย่างไร

ไฟในห้องสว่างขึ้น ก่อนที่มาร์ตี้จะโพล่งออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย “มาเล่นเกมกันดีกว่า เอสันชอบพูดถึงเกมนี้บ่อย ๆ และในเมื่อนาน ๆ ที่เราจะอยู่กันครบแบบนี้ เราควรลงเงินพนันกันเยอะ ๆ ดีไหม มาเริ่มกันที่หลักล้าน และถ้าใครแพ้ก็ต้องถอยเคอนิกเส็กก์รุ่นใหม่ล่าสุดให้คนชนะของค่ำคืนนี้ไป”

เล่นเกมที่พนันกันไม่ต่ำกว่าล้านดอลลาร์ ถ้าผ่านไปหลายตาคงได้หรือเสียไม่ต่ำกว่าสิบล้านต่อคน แถมถ้าแพ้ก็ต้องซื้อรถสปอร์ตรุ่นใหม่ล่าสุดให้คนชนะอีก

แคโรคุ้นเคยกับรถสปอร์ตดี เคอนิกเส็กก์นั้นราคาไม่ต่ำกว่าร้อยล้าน แล้วถ้าเป็นรุ่นลิมิเตดอีกยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องราคาที่สูงลิ่วเลย และบางรุ่น แม้ว่าจะรวยล้นฟ้าแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะซื้อได้ง่าย ๆ

เกมของมาร์ตี้ทำให้ฉันประหลาดใจอยู่หน่อย คนรวย ๆ เขาชอบเล่นอะไรแบบนี้เหรอ?

ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีเงินจ่ายค่าพนัน แต่เพราะส่วนมากฉันจะชอบเก็บตัว ทำให้สังคมในวงการไฮโซนั่นค่อนข้างเล็ก ฉันไม่รู้จักเกมแบบนี้ และไม่มีเพื่อนให้พากันเที่ยวเล่นมากนัก

ดูเหมือนคนพวกนี้จะไม่ใส่ใจเรื่องเงินหรือรถ พวกเขาแค่เห็นด้วยกับมาร์ตี้เพื่อความสนุกเท่านั้น จู่ ๆ ชายคนหนึ่งก็พูดขึ้น “เราเก้าคนแบ่งเป็นสองโต๊ะได้ แต่ตัวแถมล่ะ?”

ฉันรีบยกยิ้ม “พวกนายเล่นเถอะ ฉันไม่เล่น”

เอ็มมี่มองมาที่ฉันพลันเอ่ยแซะ “ใช่ ดูแล้วเธอคงไม่กล้าเสียเท่าไหร่”

คิดว่าฉันไม่กล้าเสียเหรอ?!

รายได้มหาศาลทั้งหมดของชอว์ คอปเปอเรชั่น และทรัพย์สินของตระกูลชอว์ล้วนเป็นชื่อของฉัน แม้ว่าฉันจะแพ้ในเกมนี้ ฉันก็มีจ่ายเหลือเฟือ การที่หล่อนพูดแบบนั้นมันดูถูกกันชัด ๆ

ร่างบางอยากจะโต้กลับ แต่เลือกที่จะนิ่งและไม่โผงผางอย่างคนโง่ นัยน์ตาคู่สวยกรอกไปมาอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมเมินใส่ลูกสาวตระกูลฮูล มือบางเลื่อนไปจับแขนเสื้อของแซคคารี่เบา ๆ พลางเบนสายตามองเอ็มมี่

เธอแน่ใจใช่ไหมว่าไม่ได้ชอบแซคคารี่จริง ๆ? งั้นฉันขอทำลายความรู้สึกของเธอบ้างแล้วกัน

เอ็มที่สังเกตเห็นการกระทำของฉันพร้อมมองด้วยสายตาไม่พอใจ

ทว่าเมื่อฉันจับที่แขนเสื้อของแซคคารี่ ผู้หญิงที่นั่งข้าง ๆ กลับขมวดคิ้ว และเสียงพูดเบา “ไร้ยางอายจังเลยนะ เธอคิดจะจับผู้ชายทุกคนเลยหรือไงกัน”

แคโรอึ้งไปกับสิ่งที่ได้ยิน แม้อีกฝ่ายจะพูดเบาแต่มันก็ชัดเจนเต็มสองหู และนั่นทำให้ฉันแน่ใจแล้วล่ะ ว่ายัยนี่ตั้งใจราดไวน์ใส่กันแน่ ๆ ร่างบางได้แต่คับแค้นอยู่ในใจ พลันได้ยินเสียงทุ้มของแซคคารี่เอ่ยแทรก

“เอ็มมี่” เขาเรียกชื่อเธอออกมานิ่ง

นัยน์ตาคู่คมจ้องมองไปยังหญิงสาวด้านหน้าตรง ๆ และเอ็มมี่คงยังจำบทเรียนที่แซคคารี่เคยเตะเธอเมื่อครั้งก่อนได้

เธอยิ้มบาง “ได้ ฉันจะหุบปาก โอเคไหม?”

เสียงนั้นตอบรับร่างสูงราวเด็กที่ทำผิด

ทว่าไม่นานเอ็มมี่ก็ลุกขึ้นยืน แล้วหมุนตัวเดินออกไป เพื่อนของเธอพยายามรั้งเธอไว้ ก่อนถาม “นั่นเธอจะไหน?”