บทที่ 289

ฉันสะดุ้งเพราะไม่ได้คาดหวังคำถามนี้จากเขา

“เพราะฉันเป็นแฟนของแซคคารี่ค่ะ” ฉันตอบอย่างสุภาพ “และคุณก็คือพ่อของเขา ฉันจึงเรียกคุณลุง”

เมื่อฉันพูดถึงแซคคารี่ การแสดงออกของเขาดูมืดมนเล็กน้อย

“ห๊ะ แฟนของแซคหรอ”

ฉันพยักหน้า ฉันนึกถึงการพบกันครั้งแรกกับท่านประธานเกร็กพ่อของดิกสัน ครั้งนั้น มันเป็นความคิดริเริ่มของเขาเองที่เขามาพบฉัน เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา ฉันเป็นคนใจกว้างมากและทำตัวสบาย ๆ ไม่เหมือนกับฉันในตอนนี้ที่ทำตัวกระวนกระวาย

ท้ายที่สุด ฉันได้รับผลกระทบอย่างมากจากคำเตือนของฌอนและผู้ช่วยของฉัน พวกเขาคอยบอกฉันว่าครอบครัวชิคน่ากลัวแค่ไหน เมื่อฉันเผชิญหน้ากับหัวหน้าของครอบครัวชิค ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลใจ

เขาหยุดพูดถึงแซคคารี่ แต่นั่น เขาโบกมือเรียกฉันและส่งสัญญาณให้ฉันมาอยู่ข้างเขา ฉันมองไปที่เวลด้วยความลังเล หลังจากเขากล่าวด้วยรอยยิ้มที่ใจดีว่า “คุณชอว์ นายท่านต้องการอยากใกล้ชิด และสัมผัสคุณมากขึ้น”

เป็นการพบกันครั้งแรกของเรา และการกระทำของเขาไม่เหมาะสมสำหรับฉัน

แม้ว่าฉันจะคิดอย่างนั้น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ท่าทางอ่อนโยนของนายท่าน ฉันเข้าไปนั่งยอง ๆ ข้าง ๆ เขา เขายกมือขึ้นแตะหัวฉันเบา ๆ น้ำเสียงของเขาเป็นเสียงของคนแก่

“แคโร นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พบเธอ” เขาพูด

เขาอ่อนโยนกับฉันมาก แต่คำพูดของเขาสับสนและเข้าใจยาก ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ ฝ่ามือหยาบกร้านของเขาค่อย ๆ สัมผัสแก้มของฉันในขณะที่เขาค่อย ๆ มองด้วยความเอ็นดูอย่างลึกซึ้งมาที่ฉัน

ฉันไม่รู้ว่าทำไม ฉันถึงไม่รู้สึกอึดอัด แต่กลับเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบ หลังจากเขาสัมผัสแก้มของฉันแล้ว เขาก็แตะหูของฉัน น้ำตาค่อย ๆ ไหลออกมาจากมุมตาของเขา

ฉันรู้สึกแปลกใจ เมื่อฉันอยากจะลุกขึ้น ทันใดนั้นฉันก็ได้ยินเสียงเขาเริ่มระลึกถึงอดีต

“แคโร ที่ฉันมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ความหวังของฉันนั้นคือการมองสิ่งที่วาดฝ้นไว้ เพราะฉันมีลูกเพียงคนเดียว แต่ฉันอาจจะไม่ได้เป็นพ่อและสามีที่ดี แต่ฉันก็เหมือนกับผู้ชายคนอื่น ๆ ในโลก ฉันมีผู้หญิงที่ฉันรัก ฉันอยากจะอยู่ท่ามกลางลูกหลานของฉัน”