บทที่ 295

การจ้องมองของแซคคารี่ดูเหมือนจะจับจ้องไปที่ดอกแดฟโฟดิลในลานบ้าน เสียงของเขาเย็นลง

“แม่ครับ ผมไม่เคยเป็นคนใจดี ผมสนใจเพียงเรื่องเดียวและคุณก็รู้ดี ถ้าคุณต้องการให้ผมเป็นศัตรูกับเธอ ขอโทษด้วย ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ โปรดอย่าให้ผมหมดความเคารพครั้งสุดท้ายที่ผมมีให้กับคุณนะ” เขาเตือน

จากนั้นแซคคารี่ก็ได้ข่มขู่แม่คนอื่น ๆ ของเขาที่อยู่ตรงนั้นด้วยอีกครั้งในลักษณะคำพูดเดียวกัน

ฉันไม่ค่อยแน่ใจนักว่าแม่ของเขาต้องการให้เขาเป็นศัตรูกับใคร ...

อย่างไรก็ตาม บุคคลนั้นเป็นคนที่แซคคารี่ปกป้องอย่างห่วงใย และให้ความสำคัญอย่างแท้จริง!

เป็นฉันหรือเปล่า?!

ดูเหมือนพวกเขาจะพูดถึงฉันไม่ได้ ...

แม่ของแซคคารี่ตะโกนอย่างรุนแรงว่า “แซค!”

ในเวลาเดียวกันฉันสังเกตเห็นผู้หญิงที่เหมือนกันอีกคนปรากฏตัวที่ทางเข้าลานภายในบ้าน เธอเป็นผู้นำหญิงคนปัจจุบันของครอบครัวชิค แม้ว่าเธอจะเป็นเพียงตัวแทนก็ตาม

พวกเขาไม่ได้สังเกตว่าฉันแอบฟังอยู่

“จะเป็นอย่างไรถ้าเธอต้องการทำลายนาย?”

ฉันไม่แน่ใจว่าแม่ของเขาอ้างถึงใคร ฉันได้ยินเสียงที่สงบของแซคคารี่พูดช้า ๆ และชัดเจน

“ถ้าเป็นเธอ แล้วทำไมล่ะ? แม่ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะออกจากครอบครัวชิค ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ถ้าไม่มีอะไรสำคัญ ผมจะไม่กลับมาที่นี่อีก”

แม่ของแซคคารี่ตกตะลึง “นายกำลังละทิ้งครอบครัวชิคงั้นเหรอ?”

“ผมไม่เคยยอมรับที่จะอยู่ภายใต้ตระกูลศักดินาที่กำลังดับสิ้น และเสื่อมโทรมนี้มาก่อนอยู่แล้ว จะพูดว่าผมละทิ้งครอบครัวที่ผมไม่เคยได้ถูกรับการเลี้ยงดูมาได้อย่างไรกัน?”

เมื่อหญิงสาวได้ยินเช่นนั้น เธอก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เธออยากจะพูดอะไรบางอย่างอีก แต่เธอทำไม่ได้ เธอหันกลับไป และเดินจากไปอย่างไม่รีบร้อน ผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ทางเข้าลานดึงแขนของเธอและร้องเรียกเธอเบา ๆ