บทที่ 297

“บึงเดียวกับที่เธอตกลงไปในวันนี้”

ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าหลังจากรู้ว่าวิญญาณผู้บริสุทธิ์สามดวงจมลงสู่ก้นบึง น้ำตาไหลอาบใบหน้าของฉันอย่างเงียบ ๆ ขณะที่ฉันฟังเรื่องราวของแซคคารี่

“ฉันอยากจะช่วยเขา แต่ตอนนั้นฉันไม่สามารถเอาชนะพ่อของฉันได้…นับจากนั้นเป็นต้นมา ฉันเข้าใจชัดเจนว่าครอบครัวชิคเป็นตระกูลศักดินา เน่าเฟะ และชอบอวดดี” เขาพูด “ไม่ช้าก็เร็ว ครอบครัวจะล่มสลายเมื่อเขาอายุมากขึ้น”

แซคคารี่ต้องการบอกลาตระกูลชิคในตอนนี้ เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อีกต่อไปที่ครอบครัวชิคจะต้องได้รับการลงโทษ ในส่วนของผู้หญิงทุกคนที่ยังคงอยู่ในคฤหาสน์หลังเก่าจะตัดสินใจออกไปหรืออยู่ที่นี่จนตายมันคงเป็นเรื่องของอนาคต

จะไม่มีเลือดของความตายใด ๆ ก้าวเข้ามาในดินแดนตระกูลนี้อีกแล้ว

ฉันจูบหน้าผากของแซคคารี่เบา ๆ

ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงที่ต่ำและก้องกังวาน

“ฉันตำหนิเขา และเกลียดเขาด้วยซ้ำ ฉันแทบไม่เคยกลับมาที่นี่เลย ในอีกเจ็ดปีข้างหน้า เมื่อฉันได้รับอำนาจจากเขาแบบนี้ ฉันคงจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งเหมือนอย่างที่เขาเคยเป็น ฉันก็กลายเป็นคนโหดร้ายคนเดียวกับเขาเหมือนกัน!”

ฉันส่ายหัว

“ไม่หรอก คุณแตกต่างจากเขา!” ฉันเอ่ย “แซคคารี่ คุณรู้เป้าหมายของคุณอย่างแน่นอน คุณไม่เคยทำผิดต่อตัวเอง ท้ายที่สุดแล้ว คุณก็เป็นคนละคนกับเขา”

เมื่อแซคคารี่ได้ยินคำพูดของฉัน เขาก็ลุกขึ้นยืนพิงหัวเตียง แล้วเขาค่อย ๆ เช็ดน้ำตาของฉันออกด้วยนิ้วของเขาและส่งรอยยิ้มให้ฉัน

“อืมม ฉันเป็นคนละคนกับเขา” เขากล่าว “พ่อของฉันมีหน้าที่รับผิดชอบสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในครอบครัวชิค และฉัน…”

แซคคารี่หยุดพูดกะทันหัน หลังจากนั้นไม่นาน เขากล่าวว่า “แต่กระนั้น ฉันไม่เคยเกี่ยวข้องกับครอบครัวชิคเลย คนเดียวที่ฉันห่วงใยคือเธอ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้”

ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรการที่เขาบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกับครอบครัวชิคเลย อย่างไรก็ตาม แซคคารี่มองฉันด้วยสายตาแน่วแน่ จากนั้น ฉันสัมผัสถึงความรู้สึกที่เหมือนเข้าใจว่าความรักคืออะไรเมื่อจ้องเข้าไปในดวงตาที่มุ่งมั่นของเขา

ฉันเรียนรู้ความรักจากเขา ฉันเรียนรู้ที่จะมุ่งมั่น ทุ่มเท และรักอย่างซื่อสัตย์

‘คนเดียวที่ฉันห่วงใยคือเธอเท่านั้น’

‘นั่นคือทั้งหมด’