บทที่ 318

ก่อนที่ฉันจะบอกเขาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ของฉัน ฉันร้องไห้อย่างไม่สามารถควบคุมได้จากอารมณ์ที่ท่วมท้น

ฉันเช็ดน้ำตาแห่งความสุขออกจากใบหน้า และได้ยินเสียงที่สงบของแซคคารี่ที่ปลายอีกด้าน

“ข่าวอะไรหรอ?” เขาถาม

ฉันพูดแต่ละคำอย่างระมัดระวัง

“ฉันท้อง”

เขาไม่ได้ให้การตอบสนองใด ๆ กับฉันเลย

“ฉันคิดว่าไม่ถึงสองเดือน! พี่คะ ฉันท้องลูกของคุณ!” ฉันร้องไห้อย่างหมดหนทาง

ไม่มีเสียงโทรศัพท์จากอีกฝั่ง ฉันเรียกเขาอีกครั้งอย่างกังวลใจ ในที่สุดเขาก็ตอบรับทราบและตอบว่า “แคโร ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ รอให้ฉันติดต่อกลับก่อนตัดสินใจอะไรนะ”

ฉันรู้สึกท้อแท้และถามว่า “คุณหมายถึงอะไร?”

เขาพูดไม่ออกอีกครั้ง

ในขณะที่เขายังคงเงียบอยู่ฉันถามอย่างกังวลใจอีกครั้ง “คุณเกลียดเด็กไหม? แซคคารี่ คุณไม่อยากมีลูกหรือเปล่า?”

ฉันถามอย่างอ่อนแรงด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ฉันหวังว่าเขาจะปลอบฉัน

แต่อย่างไรก็ตาม เขาตอบอย่างเย็นชาว่า “ใช่”

เขาหมายถึงอะไร? เขาเกลียดเด็ก หรือเขาไม่ต้องการมีลูก?

ฉันไม่สามารถเข้าใจมันได้ ขณะที่ฉันพยายามรอฟังคำตอบจากคำถามอื่น แซคคารี่ก็วางสายไปทันที มันดูเหมือนว่าเขามีเรื่องด่วนบางอย่างอยู่ในขณะนั้น

ฉันนั่งบนเตียงด้วยความงุนงง และครุ่นคิดอยู่นาน ฉันยังไม่เข้าใจว่าแซคคารี่หมายถึงอะไร

จริง ๆ แล้วคำพูดของเขาไม่ยากที่จะเข้าใจ การเกลียดเด็กหมายความว่าเขาไม่ต้องการเด็กเช่นกัน!

น้ำตาของฉันไหลอย่างหมดหนทางในขณะที่หัวใจของฉันไม่เข้าใจว่าทำไม คนอย่างแซคคารี่ที่ปฏิบัติกับฉันอย่างดีถึงไม่ต้องการให้ฉันมีลูก

ฉันคิดเรื่องนี้มานานและหนักหน่วงและไม่สามารถหาข้อสรุปได้

แต่แล้วไม่ว่าจะสรุปอย่างไร ฉันก็ตัดสินใจแล้ว ฉันต้องคลอดลูก!