บทที่ 326

หิมะในฟินแลนด์หนาวจัดและตกหนักมาก ถึงแม้จะใส่เสื้อแจ็คเก็ตคลุมตัวหนา ๆ แต่ร่างกายของฉันก็รู้สึกหนาวจนแทบทนไม่ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหัวใจของฉัน ฉันรู้สึกผิดอย่างมากต่อแซคคารี่

ฉันกลัวว่าเขาอาจจะเข้าใจฉันผิด!

ในไม่กี่นาทีต่อมา ฉันก็ได้รับข้อความของซัมเมอร์ เธอส่งที่อยู่มาให้ฉัน ที่นั่นเป็นคุกที่แซคคารี่ถูกคุมขังอยู่

ฉันรีบเรียกแท็กซี่และมุ่งหน้าไป เมื่อฉันยืนอยู่ที่หน้าประตูคุก ฉันเริ่มมีการคิดทบทวนใหม่อีกครั้ง เพียงเพราะฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายตัวเองอย่างไร ฉันกลัวที่จะได้พบเขาอีกครั้ง แต่ฉันก็โหยหามันในเวลาเดียวกัน

จากนั้นไม่นานก็มีคนเดินออกมาจากเรือนจำ เขาส่องไฟฉายมาที่ใบหน้าของฉัน เนื่องจากแสงที่ส่องมามันจ้า ฉันจึงยกมือขึ้นปิดตาโดยไม่รู้ตัว ฉันได้ยินเขาพูดเป็นภาษาอังกฤษ

“คุณชื่ออะไร?” เขาถาม

ฉันยืนกอดของขวัญไว้ในมือแน่นและตอบว่า “แคโรไลน์ ชอว์”

“เอาล่ะ คุณมาที่นี่เพื่ออยากจะพบใคร?”

ฉันลดเสียงลงและพูดว่า “แซคคารี่ ชิค”

ผู้คุมตอบว่า “เขาไม่ยอมพบคุณ”

ฉันตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ทำไมแซคคารี่ถึงปฏิเสธที่จะพบฉัน

ฉันเริ่มกระสับกระส่ายและคว้าแขนผู้คุม

“ได้โปรด ช่วยส่งข้อความถึงเขาหน่อย” ฉันถามเป็นภาษาอังกฤษ “บอกเขาว่าฉันจะรอเขาที่นี่ ถ้าเขาไม่มาพบฉัน ฉันก็จะรออยู่ที่นี่ต่อไป!”

ฉันหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมาและส่งให้เขา เขารีบรับแล้วเก็บเงินทันทีและกลับเข้าไปในเรือนจำ

ฉันอดทนกับลมหนาวบนร่างกายของฉัน ในขณะที่หัวใจของฉันสั่นด้วยความกลัวว่าเขาจะไม่ได้เห็นฉันอีก

ฉันก็ยิ่งกลัวว่าเขาจะหายไปจากชีวิตฉัน