บทที่ 340

จู่ ๆ เวลก็พูดถึงเรื่องของแม่

หลังจากที่ออกจากบริษัทของทนายความ ฉันก็ไม่ได้ติดต่อผู้หญิงคนนั้นอีกเลย!

แคโรไม่แน่ใจว่าใครกันที่เป็นคนส่งเธอไปยังตระกูลชอว์

พ่อเคยส่งเบอร์โทรศัพท์มาให้ฉัน และบอกว่ามันเป็นเบอร์ของแม่แท้ ๆ แต่ทว่าตัวเลขที่ส่งมามันเป็นเดียวกันกับเบอร์ของแม่แซคคารี่

เธอไม่มีทางเป็นแม่แท้ ๆ ของฉัน

เพราะคนเป็นแม่จะไม่ทำตัวแบบนี้กับลูก

แถมเธอยังเคยปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นแม่ฉันแล้วด้วย

ในตอนนี้ มีแค่เวลที่สามารถช่วยไขข้อสงสัยนี้ได้

เขาอธิบายต่อ “นายหญิง แม่แท้ ๆ ของคุณเคยพาคุณกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลชิคเมื่อยี่สิบสี่ปีก่อน ตอนนั้นหล่อนเชื่อมั่นในตัวท่านผู้หญิง ถึงได้ยอมยกคุณให้กับเธอ”

ใช่ ยี่สิบสี่ปีก่อน แต่ทว่าอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็จะถึงวันปีใหม่ พร้อมกับฉลองวันคล้ายวันเกิดยี่สิบสี่ปีของฉัน!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และเพียงพริบตาก็ผ่านไปแล้วหนึ่งปี

หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นภายในช่วงเวลาสั้น ๆ

ทว่าไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ฉันยังคงไม่สามารถเอื้อมถึงความสงบสุขที่ตัวเองตามหาได้ซักที

ร่างบางคิดอยู่ครู่หนึ่ง พลางเอ่ยปนเดา “ในตอนนั้น นายหญิงคนก่อนแอบส่งฉันไปที่ตระกูลชอว์โดยที่ไม่มีใครรู้ เพราะอย่างนั้นเจ้านายของนายถึงไม่รู้เรื่องการมีตัวตนของฉัน และไม่รู้ด้วยว่าผู้หญิงคนนั้นให้กำเนิดเด็กคนหนึ่ง ใช่ไหม?”

เวลที่ยืนอยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวย้อนยุคและหมวกเบเร่ต์ พูดตอบกลับ “ถูกต้องแล้วครับ หากเราจับได้ถึงความผิดปกติของนายหญิงคนก่อน และเอาแต่ตามร่องรอยหลักฐานน้อยนิดไปเรื่อย ๆ เกรงว่านายท่านที่ตายไปแล้วคงไม่มีวันได้รับรู้ความจริงก่อนตายเป็นแน่”

รอยย่นที่อยู่บนใบหน้า และน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาจากดวงตาของเวลทำให้รับรู้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย “สายเลือดนั้นเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งสำหรับตระกูลชิค! สิ่งที่นายหญิงคนก่อนทำไปเป็นเรื่องที่ไม่สามารถให้อภัยได้ แต่นายท่านยังใจดีที่ไว้ชีวิตเธอ!” เขาพูดด้วยความขมขื่น

หญิงสาวชะงักเมื่อเห็นท่าทีของคนตรงหน้า และเวลอาจจะรู้ตัวว่ากำลังใส่อารมณ์มากเกินไป จึงเริ่มลดการน้ำเสียงลง “เมื่อตอนที่นายท่านคนก่อนยังเล็ก เขาก็เคยถูกส่งออกไปจากตระกูลเหมือนกับแซคคารี่ และเขาเป็นคนแรกที่กลับมาได้ ตอนนั้นเขาอายุยี่สิบปีแล้ว! และเขาเป็นคนที่เห็นเหตุการณ์จับถ่วงน้ำของพี่ชายคนอื่น ๆ ที่ทะเลสาบ เขาโกรธมาก แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่มีพลังมากพอที่จะช่วยพวกเขา!”

เวลหอบหายใจ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ประเพณีตลอดร้อยกว่าปีที่ผ่านมาของตระกูลชิคนั้นเต็มไปด้วยเรื่องโหดร้าย นายท่านไม่สามารถแก้ไขอดีตได้ แต่เขาก็แอบสาบานตนเงียบ ๆ ว่า หากเป็นเขา...”

“นายท่านบอกว่า ไม่ว่าจะเป็นลูกชายคนไหนที่ผ่านการทดสอบ เด็กที่เหลือจะต้องยังมีชีวิตที่ดีต่อไป และจะต้องได้รับส่วนแบ่งของหุ้นจากตระกูล”